بازیابی منابع کتاب الکافی در پرتو تحلیل کارکرد حلقه مشترک در پرتکرارترین دسته از روایات محمد بن یحیی عطار قمی
محل انتشار: دوفصلنامه کتاب قیم، دوره: 15، شماره: 32
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 136
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_KGY-15-32_013
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1404
چکیده مقاله:
هدف: حلقه مشترک راوی تکرارشونده در سندهای مجموعه روایات یک اثر روایی است که دارای مشایخ متعدد بوده و ازاین رو، پس از نام وی در سوی متقدم اسانید پراکندگی و انشعاب وجود دارد. در این نوشتار، با الهام از الگویی روشمند در بازیابی منابع آثار روایی براساس تحلیل کارکرد حلقه مشترک، واکاوی دستهای از پرتکرارترین سندهای کتاب الکافی یعنی محمد بن یحیی از احمدبن محمدبن عیسی از حسنبن محبوب از علیبن رئاب از زیاد ابوعبیده الحذاء در دستور کار قرار گرفت تا علاوه بر شناسایی برخی از منابع کلینی در تدوین الکافی، ضرورت افزودن دو گام دیگر به الگوی یادشده تبیین شود.روش پژوهش: الگوی استفاده شده در این پژوهش شامل نه گام ذیل است: ۱. استخراج و دسته بندی اسانید؛ ۲. تعیین حلقه های مشترک؛ ۳. شناسایی حلقه های مشترک صاحب تالیف؛ ۴. بررسی کارکرد حلقه های مشترک صاحب تالیف؛ ۵. اطمینان از انتساب و عنوان کتاب؛ ۶. مقابله متون؛ ۷. تطبیق طرق با سند روایات؛ ۸. بررسی موضوعی آماری؛ ۹. بررسی شواهد فرعی.یافته ها: در راستای تصحیح و تعمیق الگوی یادشده توجه به دو گام دیگر حائز اهمیت است. نخست، توجه به نسبت آثار هر طبقه از روایان با آثار مشایخ ایشان است. امری که موجب میشود چگونگی ارتباط آثار مشایخ آن راوی با اثر وی و نیز، احتمال منبع بودن آثار مشایخ ایشان مدنظر واقع گردد. گام دوم آنکه علاوه بر توجه به انشعابات قسمت متقدم سند و مشایخ راوی، عنایت به انشعابات قسمت متاخر سند و شاگردان و راویان برجسته وی، در دستور کار قرار گیرد.نتیجه گیری: بر اساس تحلیلهای انجام گرفته، میتوان این احتمال جدی را مطرح کرد که کلینی از آثار حسن بن محبوب بهره برده باشد با این توضیح که در مواردی که از طریق محمد بن یحیی از احمد بن محمد بن عیسی از آثار حسن بن محبوب به اخذ روایت اقدام نموده است، بیشتر از روایات محمد بن یحیی و احمد بن محمد بهره جسته و نه از تالیفات آنان؛ اما در مواردی که طریق علی بن ابراهیم از ابراهیم بن هاشم را ذکر میکند، بیشتر به واسطه آثار علی بن ابراهیم از تالیفات حسن بن محبوب بهره جسته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی پیچان
دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
نصرت نیل ساز
دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.