تاثیر طرد شدن از محیط کار و بی نزاکتی در محیط کار بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی اضطراب شغلی

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر طرد شدن از محیط کار و بی نزاکتی در محیط کار بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی اضطراب شغلی بود.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان دانشگاه های استان چهارمحال و بختیاری بودند که تعداد آن ها ۲۲۵۵ نفر بود با توجه به حجم هر منطقه با استفاده از فرمول کوکران ۶۶۰ نفر حجم نمونه انتخاب گردید و افراد نمونه با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم هر طبقه نتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه استاندارد طرد شدن از محیط کار رسول و همکاران (۲۰۱۹)، پرسش نامه استاندارد بی نزاکتی در محیط کار رسول و همکاران (۲۰۲۰)، پرسش نامه استاندارد رفتار کاری نوآورانه ستیب و استین (۲۰۱۷) و پرسش نامه استاندارد اضطراب شغلی دکلرک (۲۰۲۰) بود که روایی پرسش نامه ها بر اساس روایی محتوایی، صوری و سازه مورد بررسی قرار گرفتند و پس از اصطلاحات لازم روایی مورد تائید قرار گرفت و از سوی دیگرپایایی پرسش نامه ها با روش آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۸/۰ ، ۸۸/۰ ، ۷۷ /۰ و ۷۷/۰ برآورد شد و تجزیه و تحلیل داده ها در سطح استنباطی مشتمل بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت.یافته ها: طرد شدن از محیط بر رفتار کاری نوآورانه تاثیر منفی و معناداری داشت که ضریب این تاثیر ۵۷/۰ - بود و بی نزاکتی در محیط کار بر رفتار کاری نوآورانه تاثیر منفی و معناداری داشت که ضریب این تاثیر ۶۷/۰- بود

کلیدواژه ها:

طرد شدن از محیط کار ، بی نزاکتی در محیط کار ، رفتار کاری نوآورانه ، اضطراب شغلی