اثر بسته بازی درمانی مبتنی بر کارکردهای اجرایی بر فعالیت بدنی کودکان چاق

مقدمه: فعالیت بدنی یکی از مولفه های مهم در درمان کودکان چاق محسوب می شود و بنابراین ارتقاء آن اهمیت بسیاری‎ دارد. هدف: این پژوهش به منظور بررسی اثر بسته بازی درمانی مبتنی بر کارکردهای اجرایی بر فعالیت بدنی کودکان چاق انجام شد. روش: روش این پژوهش نیمه آزمایشی با پیش-آزمون، پس-آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه پژوهش کلیه مراجعه کنندگان به مراکز سلامت ایرانیان-شهر اصفهان در فاصله نیمه دوم سال ۱۴۰۰ تا نیمه نخست سال ۱۴۰۱ بودند. ۴۵ زوج والد-کودک چاق به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به‎صورت تصادفی ساده به ۲ گروه آزمایش (۲۲ زوج) و گواه (۲۳ زوج)، گمارده شدند. کلیه والدین مونث و میانگین سن آنها ۶۴/۳۴ سال بود. متوسط سن کودکان از هر ۲ جنسیت ۴۱/۹ سال بود. همزمان با سنجش های هفتگی قد و وزن ۲ گروه، گروه آزمایش ۱۱ جلسه ۴۵ دقیقه‎ای آموزش بسته بازی درمانی را دریافت نمودند ولی گروه گواه هیچگونه مداخله ای دریافت ننمودند. ابزار سنجش مقیاس لذت از فعالیت بدنی (مور و همکاران، ۲۰۰۹)، بود. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS­۲۹ و روش های آماری مجذور کای و تحلیل واریانس چندمتغیره با اندازه گیری مکرر در سطح معناداری ۰۵/۰ انجام شد. یافته ­ها: یافته ها نشان دادند میان ۲ گروه تفاوت معناداری از لحاظ داده های جمعیت شناختی وجود ندارد. همچنین مشخص شد بسته بازی درمانی بر ارتقاء فعالیت بدنی کودکان چاق تاثیر معناداری (۰۵/۰>P)، دارد. نتیجه ­گیری: براساس نتایج این پژوهش، آموزش بسته بازی درمانی مبتنی بر کارکردهای اجرایی تاثیر معناداری بر ارتقاء فعالیت بدنی کودکان چاق دارد و بنابراین می توان از آن در ارتقاء فعالیت بدنی کودکان چاق استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

Children ، Executive functions ، Obese ، Physical activity ، Play ، بازی ، چاق ، فعالیت بدنی ، کارکردهای اجرایی ، کودکان