اثر بخشی طرحواره درمانی بر ارتقای سلامت و فرا هیجانات مثبت زنان دارای نشانگان وسواس فکری عملی در شهر اصفهان

پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی بر ارتقای سلامت و فرا هیجانات مثبت زنان دارای نشانگان وسواس فکری عملی در شهر اصفهان بود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نوع کمی(همبستگی)بود. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه زنان مراجعه کننده به مراکز خدمات روان شناسی و مشاوره شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه شامل ۲۰ نفر که به روش در دسترس انتخاب شدند و به دلیل مراجعه تدریجی بیماران به مراکز مشاوره امکان گمارش تصادفی نمونه ها نیز وجود نداشت. در نهایت ۲۰ بیمار مبتلا به وسواس که از طریق مصاحبه تشخیصی اختلال وسواس فکری - عملی را بر حسب ۵-DSM دریافت کردند، در دو گروه طرحواره درمانی (۱۰) نفر) و لیست انتظار (۱۰) نفر) قرار گرفتند. شرکت کنندگان پرسشنامه های گلدبرگ (۱۹۷۲)، بیر و مونته آ (۲۰۱۰) و یانگ در (۱۹۹۴) برای متغیرهای ارتقای سلامت، فراهیجانات مثبت و طرحواره درمانی را تکمیل کردند. تحلیل داده های پژوهش به روش مدل یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ و R-۴.۲ صورت پذیرفت. براساس یافته ها نشان داد که طرحواره درمانی بر افزایش بهبود علائم جسمانی، عملکرد جسمانی، فرهیجانات مثبت، خاموش سازی افکار، تغییر هیجانات موثر است. همچنین طرحواره درمانی بر کاهش اضطراب و افسردگی موثر می باشد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، ارتقای سلامت ، فرا هیجانات مثبت زنان ، نشانگان وسواس فکری عملی