بررسی روند تغییرات پوشش گیاهی حوضه ی آبریز زاینده رود با استفاده از سری زمانی تصاویر ماهواره ای

تغییرات پوشش گیاهی یک منطقه در طول زمان شامل زمین های کشاورزی و مراتع، نشانگر تغییر وضعیت آب های سطحی و زیرسطحی آن است. کاهش یا افزایش این میزان، پیامدهای اقتصادی، امنیتی، سیاسی و فرهنگی-اجتماعی را به دنبال خواهد داشت. امروزه می توان این موارد را با استفاده از دانش سنجش از دور و تهیه ی داده های ارزشمندی که در سال های گدشته ثبت شده اند، با دقت بالا بررسی کرد. حوضه ی آبریز زاینده رود به عنوان یکی از مهم ترین حوضه های آبریز ایران مرکزی، در سال های اخیر با چالش های اساسی کم آبی ناشی از مصرف شهری، روند صعودی گسترش کشاورزی و باغات و مصرف نامتعارف صنعتی، مواجه بوده است. به همین منظور، در بازه ی زمانی ۳۱ ساله از ۱۹۹۰ (۱۳۶۸) الی ۲۰۲۱ (۱۳۹۹)، ابتدا با استفاده از داده های ارتفاعی رقومی، محدوده ی حوزه ی آبریز زاینده رود، محاسبه شده و با استفاده از تصاویر ماهواره ای و طبقه بندی پوشش و کاربری زمین با کمک دو الگوریتم بیش ترین شباهت و ماشین بردار پشتیبان و مقایسه ی نتایج آن ها، روند تغییرات مساحت پوشش زمین در چهار کلاس پوشش گیاهی، مرتع، مناطق شهری-زمین بایر و آب، بررسی شد. نتایج به دست آمده، کاهش ۳۱ درصدی کل پوشش گیاهی و تبدیل آن به اراضی مناطق شهری-زمین بایر را برخلاف توسعه ی باغات در غرب محدوده ی مطالعاتی، نمایش داد.

کلیدواژه ها:

سنجش از دور ، شناسایی تغییرات ، زاینده رود ، بیش ترین شباهت ، ماشین بردار پشتیبان