تب دنگی: مروری بر اپیدمیولوژی، تظاهرات بالینی، تشخیص و راهبردهای درمانی

پیش زمینه: دنگی یک بیماری ویروسی منتقله از طریق پشه های آئدس است که در سال های اخیر شیوع گسترده ای یافته و نیمی از جمعیت جهان را در معرض خطر قرار داده است. عوامل مختلفی مانند شهرنشینی و تغییرات اقلیمی در افزایش سرعت شیوع آن نقش دارند. علائم بالینی از تب خفیف تا موارد شدید مانند شوک دنگی متغیر است. تاکنون درمان ضدویروسی اختصاصی برای این بیماری وجود ندارد و استراتژی های اصلی مقابله شامل کنترل ناقلین و واکسیناسیون است. روش مطالعه: این مطالعه به روش مرور سیستماتیک و مطابق با دستورالعمل PRISMA انجام شد. جستجوی مقالات در پایگاه های علمی PubMed، Scopus و Google Scholar انجام گرفت و در ابتدا ۱۲۷۶ مقاله شناسایی شد. پس از حذف مقالات تکراری و غربالگری بر اساس عنوان، چکیده و متن کامل، در نهایت ۹۲ مقاله با داده های معتبر برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. نتایج: درمان های ضدویروسی اختصاصی برای دنگی در حال توسعه هستند و برخی داروها در مراحل کارآزمایی بالینی قرار دارند. واکسن های زنده ضعیف شده تتراوالان ایمنی و اثربخشی مثبتی نشان داده اند. علاوه بر این، روش های نوین کنترل ناقلین، شامل پشه های آلوده به ولباخیا و گونه های اصلاح شده ژنتیکی آئدس، کاهش معناداری در انتقال ویروس داشته اند. نتیجه گیری: دنگی همچنان یک تهدید جهانی در حال گسترش است که نیازمند اقدامات پیشگیرانه و کنترلی موثر است. یافته های این مرور بر اهمیت توسعه واکسن، تحقیقات داروهای ضدویروسی، و کنترل ناقلین با روش های نوین تاکید دارد. ترکیب این استراتژی ها می تواند به کاهش بار بیماری و جلوگیری از گسترش آن کمک کند.

کلیدواژه ها:

dengue fever ، transmission ، clinical manifestation ، diagnosis ، vaccines ، تب دنگی ، انتقال ، تظاهرات بالینی ، تشخیص ، واکسن ها