بررسی دیدگاه اساتید در مورد کاربرد واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش دندان پزشکی: مطالعه پدیدارشناسی

مقدمه: واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، شبیه سازی مصنوعی کامپیوتری از یک محیط واقعی است. هدف این مطالعه، بررسی دیدگاه و تجربه اساتید در مورد کاربرد واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش دندانپزشکی بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر، به صورت کیفی و به روش پدیدارشناسی در سال ۱۴۰۳ انجام شد. با ۱۲ نفر از اساتید دانشکده دندانپزشکی رفسنجان مصاحبه انجام شد و  از روش نمونه گیری هدفمند استفاده گردید. پس از کسب اطمینان از اشباع، انجام مصاحبه ها متوقف شد. برای تعیین دقت و اعتبار داده ها، پژوهشگر پس از کدگذاری داده ها، از شیوه متداول تعیین روایی کیفی، بررسی توسط مشارکت کننده استفاده نمود. جهت فرایند تحلیل در مراحل اول و دوم از نرم افزار MAXQDA نسخه ۱۰ استفاده شد.یافته­ ها: پس از تجزیه و تحلیل مصاحبه های انجام گرفته، ۵ طبقه اصلی و چهارده طبقه فرعی شناسایی گردید. ۱)ارتقای کیفیت آموزش: آموزش همه جانبه،آموزش عدالت محور و ارائه خدمات نوین. ۲)متناسب سازی آموزش با نیازها: ابزار آموزشی و تربیت نیروی انسانی کارآمد، ۳)بسترسازی آموزشی: برنامه ریزی کلاسیک،تدریس فناورانه و مدیریت هوشمند، ۴)نادیده گرفتن نیازهای آموزشی آینده: موانع انگیزشی، موانع زیرساختی و عدم درک شرایط واقعی. ۵)توانمندسازی یادگیرندگان: افزایش مهارت، ارتقای سطح یادگیری و یادگیری ماندگار بودند.نتیجه گیری: تجارب اساتید از کاربرد واقعیت افزوده و مجازی بیان گر ارتقای کیفیت آموزش، تناسب آموزش با نیازهای جامعه و توانمندسازی یادگیرندگان می باشد. برای استفاده بهتر از این دو فناوری، بسترسازی آموزشی و مدیریت هوشمند لازم است. این دو فناوری با موانعی روبرو هستند که برنامه ریزی موجب کم شدن این موانع می شود.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش دندانپزشکی ، پدیدارشناسی ، واقعیت مجازی