بررسی ارتباط یافته های سونوگرافیک و ماموگرافیک سرطان های پستان با میزان پاسخ به درمان شیمی درمانی نئوادجوانت و مارکر های ایمونوهیستوشیمی (IHC) بر اساس گزارش پاتولوژیست
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 171
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-28-2_005
تاریخ نمایه سازی: 31 خرداد 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: کموتراپی نئوادجوانت با هدف کاهش سایز تومور، افزایش شانس جراحی نگه دارنده پستان و درمان میکرومتاستازهای مخفی به کار می رود. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط یافته های رادیولوژیک اولیه بیماران در پیش بینی پاسخ به درمان کموتراپی بر اساس پاتولوژی انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۰ بر روی ۱۵۱ نفر از بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امید مشهد که توسط سونوگرافی و ماموگرافی برایشان تشخیص سرطان پستان گذاشته شده بود و کاندید کموتراپی نئوادجوانت بودند، انجام گرفت. میزان پاسخ به درمان کموتراپی نئوادجوانت توسط پاتولوژیست بر اساس پروتکل CAP از ۰ تا ۳ مشخص می شد. میزان مارکرهای IHC نیز توسط پاتولوژیست تعیین گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۲۷) و آزمون های کروسکال والیس و من ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: بین میانگین her۲neu و Ki۶۷ با شکل ماموگرافیک توده و بین میزان بیان ER و PR با composition ماموگرافیک پستان ارتباط معناداری مشاهده شد (۰۵/۰>p). همچنین بین میانگین ER با شکل سونوگرافیک توده و میانگین Ki۶۷ و ER با حاشیه سونوگرافیک توده ارتباط آماری معناداری مشاهده شد (۰۵/۰>p). حاشیه سونوگرافیک توده نیز روند کاهشی معناداری با پاسخ به کموتراپی نئوادجوانت در بیماران با سرطان پستان نشان داد (۰۵/۰>p). نتیجه گیری: بین شکل ماموگرافیک توده و composition ماموگرافیک پستان با مارکرهای IHC و شکل و حاشیه سونوگرافیک توده با میزان مارکرهای IHC ارتباط آماری معناداری وجود داشت. همچنین بیماران با شکل بیضی و حاشیه میکرولبوله، واضحا پاسخ به درمان بهتری را بر اساس پروتکل CAP نشان دادند که نشان دهنده پاسخ به درمان بهتر در گروه بیماران با شکل بیضی و حاشیه میکرولبوله در سونوگرافی بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احسان اشتریان
دستیار تخصصی رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
زهرا راستین
استادیار و فلوشیپ پرینئاتولوژی، گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
فرزانه خروشی
دانشیار گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
لیدا جراحی
استاد گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
امیرحسین جعفریان
استاد گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
