اثر ۱۲ هفته تمرینات سربالایی، سراشیبی و ترکیبی بر برخی فاکتور های زیست حرکتی دوندگان مرد سرعتی

زمینه و هدف: سرعت و چابکی، دو مورد از مهمترین عناصر موفقیت ورزشی به­ ویژه در دوی سرعت هستند. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات سربالایی، سراشیبی و ترکیبی بر سرعت و چابکی دوندگان سرعتی مرد جوان بود.روش ها: ۴۰ آزمودنی دونده سرعت ماده ­های ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر با حداقل یک دوره سابقه شرکت در مسابقات قهرمانی کشور و داشتن تمرین منظم طی یکسال گذشته با دامنه سنی ۲۵-۱۸ سال، به صورت هدفمند انتخاب و به­ طور تصادفی به چهار گروه (تمرین سربالایی، سراشیبی، ترکیبی و کنترل) تقسیم شدند. پروتکل تمرینات شامل ۱۲ هفته، سه جلسه در هفته، ۸ تکرار در هر جلسه تمرینات دویدن اینتروال در مسافت ۱۰۰ متر و شدت ۷۰-۵۰ درصد ضربان قلب بیشینه در ۶ هفته اول و شدت ۸۰-۷۰ درصد در ۶ هفته دوم با فاصله استراحت ۳ تا ۵ دقیقه در شیب ۵/۸ درجه بود. در پیش آزمون و ۷۲ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین با استفاده از آزمون­های ۳۶/۵ متر (۴۰ یارد) و ایلینویز رکورد سرعت و چابکی آزمودنی ­ها ارزیابی و ثبت گردید. از آمار توصیفی برای محاسبه میانگین و انحراف معیار و به منظور بررسی تفاوت بین گروه ها از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد در متغیر سرعت تفاوت معنی­ داری بین گروه های مداخله تمرینی و گروه کنترل وجود دارد (۰/۰۵≥P) اما بین گروه­های مداخله تمرینی از نظر متغیر سرعت تفاوت معنی­داری مشاهده نشد (۰/۰۵≤P). در متغیر چابکی نیز تفاوت بین سه گروه مداخله تمرینی با گروه کنترل معنی ­دار بود (۰/۰۵≥P) اما بین گروه های مداخله تمرینی تفاوت معنی ­داری مشاهده نشد (۰/۰۵≤P).نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که روش های تمرین در سربالایی، سراشیبی و ترکیبی به یک اندازه در افزایش سرعت و چابکی در دونده های مرد جوان موثر هستند. این نتایج نشان می ­دهد که ترکیب چنین روش ­های تمرینی در برنامه­ های آماده سازی دوندگان سرعت می ­تواند برای بهینه سازی عملکرد ورزشی مفید باشد.

کلیدواژه ها:

تمرین سربالایی ، تمرین سراشیب ، تمرین ترکیبی ، فاکتورهای زیست حرکتی ، مردان دونده سرعت