بررسی اختلالات دیکته نویسی دانش آموزان مقطع ابتدایی و ارائه راهکارهای آموزشی موثر (مطالعه موردی : اختلال دیکته نویسی هلما دانش آموز پایه دوم )

اختلال دیکته نویسی یکی از مشکلات رایج در فرآیند آموزش زبان فارسی است که عبارت از نا توانی در نوشتن صحیح ، یادگیری و به خاطر سپردن الگوهای املایی و کلمات می باشد. دانش آموزان مبتلا به این اختلال در مقایسه با همسالان خود در نوشته هایشان غلط املایی بیشتری دارند که همین امر می تواند موجب کاهش اعتماد به نفس و افت تحصیلی آنها گردد. این پژوهش با هدف بررسی اختلال دیکته نویسی هلما، دانش آموز کلاس دوم ابتدایی، انجام شده است.او با چالش هایی مانند ضعف در تشخیص نشانه های هم آوا، فراموشی نحوه نوشتن واژه ها، و ناتوانی در بازشناسی صحیح حروف روبه روست. این مشکل باعث شده است که او هنگام نوشتن دیکته دچار اضطراب و اشتباهات مکرر شود. در این مطالعه، روش های آموزشی و مداخلات ممکن برای بهبود عملکرد نوشتاری وی مورد بررسی قرار گرفته اند.این موضوع از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا اختلال دیکته نویسی نه تنها بر عملکرد تحصیلی دانش آموز تاثیر می گذارد، بلکه می تواند در بلندمدت موجب کاهش انگیزه یادگیری و ایجاد احساس شکست شود. این تحقیق از رویکرد تحلیلی، توصیفی-استنباطی بهره برده است. داده ها از طریق مشاهده مستقیم عملکرد هلما در کلاس درس، مصاحبه با معلم کلاس اول و والدین، بررسی دیکته های قبلی، و تحلیل میزان پیشرفت او پس از اجرای راهکارهای آموزشی گردآوری شده اند. همچنین، از روش های مقایسه ای برای بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر بهبود مهارت های دیکته نویسی استفاده شده است. ارائه راهکارهای آموزشی همچون استفاده از روش های چندحسی برای تقویت حافظه دیداری و شنیداری، آموزش مبتنی بر بازی های زبانی و تمرین های تعاملی، کاهش استرس هنگام دیکته نویسی با روش های انگیزشی ،بهره گیری از فناوری های آموزشی و ابزارهای دیجیتال توانست تا حدود زیادی تاثیر گذار باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که اختلال دیکته نویسی تحت تاثیر عوامل شناختی،محیطی وآموزشی قرار دارد که با شناسایی این عوامل و به کارگیری برنامه های آموزشی هدفمند و طراحی تمرین های مخصوص می توان مهارت های نوشتاری دانش آموزانی مانند هلما را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

اختلال ، دیکته نویسی ، دانش آموز ، دوره ابتدایی.