خلاقیت هیجانی و یادگیری خود راهبر: نقش واسطه ای انگیزه پیشرفت تحصیلی

در شرایطی که هم اکنون قرار داریم، مدرسه ها از نبود دانش آموزان دلگیرند و آموزش به صورت غیرحضوری ارائه می شود. باید تلاش شود آموزش بیش از پیش از رویکردهای آموزش فعال بهره مند شود و شاید بتوان ادعا کرد، از این مسیر است که آموزش در خانه به معنای توقف تربیت مدرسه ای نباشد. شرایط حاضر زمینه ای ایجاد کرده است که دانش آموزان باور کنند مسئولیت یادگیری با خود آنان است. به عبارت دیگر، شرایط موجود زمینه ای شده است تا مهارت های فراشناختی مانند: خودراهبری، خودبرنامه ریزی، خودنظارتی، خودارزشیابی، خودبازاندیشی و خودتنظیمی در دانش آموزان پرورش یابد و رشد کند.نکته مهم این است که یادگیری مهارت های فراشناختی کاری تدریجی و نیازمند تلاش و حوصله فراوان است و می تواند برای بعضی از دانش آموزان چالش ها و اضطراب هایی ایجاد کند. از این رو، معلمان و خانواده ها باید آنان را هدایت و حمایت کنند.نگارندگان، با آگاهی از مهارت های فراشناختی، بر این باورند که مهم ترین ویژگی انسان اختیار و آزادی اوست. این آزادی قابلیتی به انسان می دهد که بتواند از موقعیت های تحمیل شده فرار کند و اگر خود موقعیتی را انتخاب کند، در مقابل آن و نتایج و پیامدهایش خود را مسئول بداند. با این نگاه به انسان، هدف مهم و اساسی تربیت، رشد و گسترش آگاهی فرد، فراهم کردن فرصت انتخاب، تاکید بر خودشناسی، رشد و مسئولیت شخصی است. و برنامه درسی زمینه ساز و ابزاری است برای تحقق هدف توجه به تفاوت های فردی. اگر بخواهیم به تفاوت های فردی توجه کنیم، باید شرایطی ایجاد شود تا فرد بتواند از مسیر یادگیری آگاهی داشته باشد و برای آن تصمیم بگیرد.خودراهبری در یادگیری فرایندی است که در آن یادگیرندگان مسئول طراحی و ارزیابی تجربه های یادگیری خود هستند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت هیجانی ، یادگیری خود راهبر ، انگیزه پیشرفت تحصیلی ، تربیت و رشد کودکان