بررسی نقش آموزش مبتنی بر سکوت و تامل در کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

در دهه های اخیر، افزایش سطح اضطراب تحصیلی در میان دانش آموزان به ویژه در دوره ابتدایی، به یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی تبدیل شده است. فشارهای ناشی از رقابت تحصیلی، آزمون های مکرر، و محیط های آموزشی پرتحرک می تواند آثار منفی عمیقی بر سلامت روانی کودکان داشته باشد. در این راستا، توجه به شیوه های نوین آموزش که به ابعاد عاطفی، ذهنی و درونی یادگیرندگان توجه دارد، اهمیتی دوچندان یافته است. یکی از رویکردهای نوپدید در این زمینه، آموزش مبتنی بر سکوت و تامل است؛ روشی که به دانش آموزان فرصت می دهد تا در فضایی آرام و بدون فشار، به پردازش افکار و هیجانات خود بپردازند و از طریق مکث آگاهانه، آرامش ذهنی بیشتری کسب کنند.این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر سکوت و تامل در کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی یکی از مدارس شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ می باشد. گروه آزمایش در معرض ۸ جلسه آموزش مبتنی بر سکوت و تمرین های تاملی قرار گرفت و گروه کنترل تحت آموزش معمول کلاس ها باقی ماند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه اضطراب تحصیلی بود که روایی و پایایی آن تایید شده است.نتایج تحلیل داده ها نشان داد که آموزش مبتنی بر سکوت و تامل به طور معناداری موجب کاهش سطح اضطراب تحصیلی در گروه آزمایش شد. این یافته از اهمیت استفاده از روش های مبتنی بر آرام سازی ذهنی و پردازش درونی در برنامه های درسی مدارس ابتدایی حکایت دارد. پژوهش حاضر بر لزوم بازنگری در شیوه های آموزش سنتی و جایگزینی آن ها با روش هایی تاکید دارد که به توسعه روان شناختی، عاطفی و شخصی کودکان توجه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

آموزش تاملی ، سکوت در آموزش ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان ، یادگیری درون نگر ، روان شناسی تربیتی