بررسی و شناسایی شاخص های تاثیرگذار بر خلاقیت در قلمرو کوچ نشینان شهرستان چابهار

مقدمه: خلاقیت از دیرباز از بخش های مهم در شکل گیری و توسعه فضاهای سکونگاهی بوده و امروزه با توجه به پیشرفت های گسترده محیط های شهری و روستایی، فقدان آن در برنامه ریزی های توسعه در عمل بی معنا است و باید مورد توجه قرار گیرد. هدف پژوهش: هدف این تحقیق، بررسی و شناسایی شاخص­های تاثیرگذار بر خلاقیت در قلمرو کوچ­نشینان شهرستان چابهار است. روش­ شناسی تحقیق: روش پژوهش، توصیفی - تحلیلی و نوع تحقیق کاربردی و از نظر ماهیت، اکتشافی مبتنی بر آیندهپژوهی است. در این پژوهش از دو نوع جامعه آماری پژوهش حاضر شامل ۲۲ نفر از خبرگان (مسئولان و کارشناسان و دانشگاهی متخصص در حوزه‎های جغرافیا و آینده­پژوهی) می­باشند که به شیوه هدفمند و به روش گلوله برفی انتخاب شدند. جهت تحلیل دادهها از نرم­افزارهای SPSS و MICMAC ستفاده شد. قلمروجغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش حاضر شامل، قلمرو کوچ­نشینان شهرستان چابهار می­باشد. یافته ­ها و بحث: نتایج آزمون تی تک­نمونه­ای نشان که وضعیت خلاقیت و شاخص­های آن در چابهار پایین­تر از سطح نرمال یا در وضعیت نامطلوب قرار دارد. همچنین، نتایج نشان داد شاخص طبقه خلاق (بار عملی: ۹۰۳/۰) که یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار انسانی می­باشد؛ اصلی­ترین و مهم­ترین شاخص خلاقیت در چابهار است. در نهایت از نتایج نرم‎افزار میک­مک از میان ۴۹ عامل کلیدی در ۷ بعد (تسهیلات و خدمات کارکردی، گردشگری، اوقات فراغت و رفاهی، حمل و نقل، طبقه خلاق، زیست­محیطی، سیاسی و بهداشتی و اجتماعی)، با نظر خبرگان، ۱۶ عامل کلیدی به عنوان (پیشران) انتخاب شدند. نتایج: نتایج کلی نشان داد در صورت برنامه ریزی مناسب برای شناسایی، بومی سازی و ارتقاء معیارها و شاخص های خلاقیت در قلمرو کوچ­نشینان چابهار، بسترهای لازم برای تحقق مهم بر اساس پتانسل­های بومی منطقه قابل تحقق است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، آینده پژوهی ، قلمرو کوچ نشینان ، چابهار