بررسی جامعه شناختی اعتیاد به مواد مخدر در شهر لردگان

اعتیاد یکی از چهار بحران جهانی هزاره سوم است که در ظهور سایر آسیب های اجتماعی نمود عینی دارد و اثرات بازدارنده بر رشد و شکوفایی جوامع می گذارد. امروزه اعتیاد به عنوان یک بیماری زیست شناختی، روانشناختی و اجتماعی تعریف می شود که عوامل متعددی در تعامل با هم در سبب شناسی آن موثر هستند. روش: این پژوهش با استفاده از روش پیمایش و با نمونه آماری ۱۷۸ نفر از معتادان حاضر در مراکز ترک اعتیاد صورت گرفته است و برای گردآوری داده ها و اطلاعات از پرسشنامه استاندارد استفاده شد. همچنین از نظریه های انحراف اجتماعی مرتون، سازگاری بروس الکساندر، کنترل اجتماعی تراویس هرشی، انحراف اجتماعی تری واستر و نظریه اوقات فراغت زیمل به عنوان مبانی نظری استفاده شد. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان می دهند؛ بیشترین میزان مصرفی مواد مخدر در بین معتادان به ترتیب تریاک، شیره، هروئین، شیشه و حشیش می باشد و بین متغیرهای مستقل و اعتیاد به مواد مخدر رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. بحث: با توجه به یافته های پژوهش می توان گفت پایین بودن سطح تحصیلات و یا بی سوادی در گرایش به اعتیاد نقش دارد چرا که پایین بودن سطح سواد منجر به مسائلی از قبیل روش های غیرمنطقی در برخورد با مشکلات و نپذیرفتن تغییرات و انعطاف در شرایط مختلف می شود که این مسائل موجب می گردند فرد نوعی احساس کمبود نماید و در نتیجه، در پی یافتن همدرد و همدل، به هر شخص و هر موادی روی آورد همچنین تا زمانی که روابط انسانی و روابط عاطفی بین اعضا خانواده سست و ضعیف باشد و خلاء عاطفی وجود داشته باشد و نیاز های عاطفی در خانواده برآورده نشوند و نحوه گذران اوقات فراغت مناسب نباشد و بدون برنامه باشد و در انتخاب دوست سالم که نگرش منفی به مواد داشته باشد، دقت نشود و همچنین فرد در دستیابی به موفقیت های اجتماعی مورد تایید جامعه ناکام شود، میزان گرایش به مصرف مواد مخدر افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، ضعف ارتباطات خانوادگی ، فقدان تفریحات سالم ، ناکامی اجتماعی ، لردگان