برنامه درسی و بازارکار در زیست بوم جدید با رویکرد به مبانی سند تحول بنیادین

هدف مقاله حاضر بررسی شرایط و زمینه های شکل گیری بازارکار در زیست بوم جدید و رابطه آن با برنامه ریزی درسی منطبق بر رویکرد سند تحول بنیادین برای رسیدن به مدرسه تراز انقلابی است. عدم موفقیت دانش آموختگان در تصدی شغل مناسب، از جمله موضوعاتی است که دهه های اخیر همواره مورد انتقادی جدی مسوولان و صاحبنظران بوده است. باتوجه به تغییرات روزافزون در بازار کار، برنامههای درسی باید با این تحولات و حتی زیست بوم موجود در آن هماهنگ شده و به مسائل جدید و نیازهای بازارکار پاسخ داده شود. در این مقاله با توجه به سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، به مطالعات روانشناختی در برنامهریزی درسی که معیارهای مربوط به وضع اجتماعی، نیازفراگیران، موضوع درسی و سازمان دهی محتوا را دربرمیگیرد و همچنین مهمترین اصول نظام برنامه ریزی درسی که شامل اصول مربوط به طراحی، تدوین و اجرای برنامه درسی میتواند کارگشا واقع گردد، پرداخته شده است. مطالعات جامعه شناختی در این زمینه به بررسی مبانی انتخاب شغل با توجه به زیست بوم متربیان به موضوع زیر نظام تامین فضا، تجهیزات و فناوری و همچنین زیرنظام آموزش صلاحیتها و مهارتهای پایه و زیر نظام اشتغالزایی و کارآفرینی پرداخته شده است. این پژوهش به روش تحلیلی – توصیفی با تحقیقات میدانی و اطلاعات کتابخانهای گردآوری گردیده است.

کلیدواژه ها:

اشتغال ، بازارکار ، برنامه ریزی درسی ، زیست بوم ، سند تحول بنیادین