بررسی ابعاد روانشناسی محیطی قلمرو ثانویه در پدیدارشناسی مکان

از آنجا که هدف پدیدارشناسی بازگشت به ماهیت است. اینجا، اینچنین ماهیت اصلی قلمرو بیان می گردد. و اولین قلمرو، قلمرویی تعریف می شود که خدا وانسان در آن حضور داشته و سپس با آمدن انسان به جهان مادی قلمرو به دو قلمرو تقسیم شده که با آستانه با هم ارتباط داشته و این قلمروها، قلمروهای اولیه و اصلی هستی است که ماهیت قلمرو دیگر ریشه در آن دارد. از سویی دیگر، بررسی ابعاد روانشناسی محیطی قلمرو ثانویه در پدیدارشناسی مکان اهمیتی مضاعف دارد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است که از ابزار گردآوری داده مشتمل بر مطالعات کتابخانه ای بهره برده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که قلمروی ثانویه در این گونه از مجتمع ها از درب خروجی واحد به عنوان قلمرو اولیه، آغاز گردیده و تا مرز محدوده ای که تمامی افراد به آن دسترسی دارند ادامه دارد و عدم طرح فضایی برای تعامل و فضایی برای مکث، عدم توجه به ارتباط مجتمع با بافت شهری اطراف به عنوان جزء یا محله ای از کل که شهر باشد یا حصارکشی مناسب در خصوص نمونه حاشیه شهر، اشرافیت بصری واحدها بر یکدیگر، اشرافیت به داخل واحدها، و اختصاص تنها معابر وسایل نقلیه به عنوان فضای باز که باعث چند عملکردی شدن این فضاها برای استفاده های تعاملی، بازی و ... شده است مشهود است.

کلیدواژه ها:

قلمرو ، قلمرو ثانویه ، روانشناسی محیطی.