تحلیل تطبیقی چندبعدی سیستم های حمل ونقل عمومی شهری: تهران و سنگاپور با تاکید بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و مدل سازی تحلیلی

این مقاله به تحلیل و مقایسه جامع سیستم های حمل ونقل عمومی در کلان شهرهای تهران و سنگاپور با تاکید ویژه بر انتشار گازهای گلخانه ای و مدل سازی ریاضی پیشرفته می پردازد. با استفاده از داده های سامانه های حمل و نقل عمومی تهران (اردیبهشت ۱۴۰۳)، گزارش های Land Transport Authority سنگاپور، مقالات پژوهشگران سنگاپوری، و مطالعات منتشرشده در مجله Sustainable Futures، جنبه های مختلفی از جمله ناوگان، زیرساخت ها، کارایی عملیاتی، اثرات زیست محیطی، رضایت مسافران و فناوری های هوشمند بررسی شده اند. تهران با چالش هایی نظیر فرسودگی ناوگان، تراکم ترافیکی، و عدم یکپارچگی سیستم های پرداخت مواجه است، در حالی که سنگاپور با مدیریت یکپارچه، فناوری های پیشرفته (مانند ERP و ATO) و ناوگان برقی، به عنوان الگویی جهانی شناخته می شود. مدل سازی ریاضی شامل شاخص دسترسی، تحلیل شبکه های پیچیده، مدل های یادگیری ماشین، و بهینه سازی مسیر توسعه داده شده است. تحلیل SWOT و داده های آماری برای ارائه راهکارهای عملی جهت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و بهبود سیستم حمل ونقل تهران استفاده شده اند.