ارزیابی رابطه عدالت فضایی در توزیع خدمات شهری با حکمرانی مشارکتی شهری (مطالعه شهرهای بزرگ ایران)

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی رابطه عدالت فضایی در توزیع خدمات شهری و سطح حکمرانی مشارکتی شهری در شهرهای بزرگ ایران انجام شده است. این مطالعه با به کارگیری رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی)، مجموعه ای از داده های میدانی و اسنادی را از شهروندان و مدیران شهری با استفاده از پرسشنامه های ساخت یافته، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل داده های ثانویه گردآوری کرده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که ارتقاء مولفه های حکمرانی مشارکتی، شامل شفافیت، پاسخگویی و مشارکت واقعی شهروندان، تاثیر معناداری بر بهبود عدالت فضایی و توزیع عادلانه خدمات شهری در ابعاد آموزش، بهداشت، حمل ونقل و رفاه دارد.مطالعه تجارب موفق داخلی و جهانی در زمینه استقرار سازوکارهای مشارکتی و راهکارهای داده محور در توزیع خدمات، حاکی از اثربخشی جدی این رویکردها در کاهش نابرابری و افزایش حس تعلق و مسئولیت پذیری اجتماعی است. یافته ها همچنین بیانگر آن است که تقویت نهادهای واسط محلی، بهره گیری از ظرفیت فناوری های نوین و ایجاد نظام های نظارتی و ارزیابی مشارکتی، می تواند زمینه تحقق عدالت فضایی پایدار را در سطح شهرها فراهم کند. بر این اساس، پیشنهادهای عملی و مدل مفهومی پژوهش، راهبردهایی برای سیاستگذاران و مدیران شهری جهت تحقق حکمرانی مشارکتی و بهبود عدالت فضایی در شهرهای ایران ارائه می کند. این پژوهش، افق های تازه ای را در پیوند میان حکمرانی شهری و عدالت فضایی گشوده و بستری برای پژوهش های آینده فراهم می نماید.

کلیدواژه ها:

عدالت فضایی ، خدمات شهری ، حکمرانی شهری ، مشارکت شهروندی ، شهرهای بزرگ ایران ، شفافیت ، داده محوری