شناخت عوامل ساختاری و عملکردی در معماری و بافت شهری دهه ۱۳۵۰ بندرعباس

عناصر و فضاها بعنوان بخشی از معماری بومی-محلی هر منطقه محسوب می شوند که فضای زیست انسانی را برای کاربران آن بناها مناسب تر می کند، در این پژوهش با انتخاب بافت شهری، ساختار و عمکرد معماری بومی بندرعباس در دهه ۱۳۵۰ بهمراه بررسی زیرمجموعه های آن پرداخته شده و براساس مطالعات کتابخانه، بررسی های میدانی از جمله مصاحبه با پیرغلامان و تصویربرداری به بررسی معماری و بافت محله ای شهر بندرعباس در وهله ای از زمانه که خبری از هیچگونه سیستم الکتریکی تهویه مطبوع نبوده پرداخته شده است، که با شناخت این چنین عوامل ساختاری و عملکردی در معماری و بافت شهری می توان به کمک معماران، پژوهشگران و شهرسازان آمد که در طراحی ها و پژوهش های خود توجه خاصی به این ساختارها و عملکردها داشته باشند، بطوریکه بتوان از آنها براساس نیازهای امروزی بهره جست و باعث کاهش مصرف انرژی های الکتریکی شد و تا حد امکان تهویه مطبوع نیاز انسان ها را بخصوص در جنوب ایران- بندرعباس تامین کرد.

کلیدواژه ها:

ساختار ، عملکرد ، معماری ، بافت شهری ، بندرعباس