تاثیر باکتری در خودترمیمی بتن زیستی با افزایش مقاومت فشاری

بتن یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی در جهان است. یکی از چالش های رایج در استفاده از بتن، ایجاد ترک هایی به علت مقاومت کششی نسبتا پایین آن است. این ترک ها از عوامل اصلی کاهش دوام و عمر مفید سازه های بتنی به شمار می آیند. بنابراین، ترمیم سریع و موثر ریزترک های اولیه برای جلوگیری از گسترش آنها و نیز کاهش هزینه های سنگین تعمیر و نگهداری، امری حیاتی است. در همین راستا، فناوری های خودترمیمی توسعه یافته اند. استفاده از میکروارگانیسم ها در طرح اختلاط بتن و تولید بتن زیستی، به عنوان یک رویکرد هوشمند و دوست دار محیط زیست، راهکاری نوآورانه در صنعت بتن محسوب می شود. برخی گونه های باکتریایی نظیر Bacillus که توانایی بقاء در شرایط سخت محیط بتن را دارند، از طریق تولید رسوبات کربنات کلسیم در یک فرآیند هیدراتاسیون مداوم، قادر به ترمیم ریزترک های تازه ایجاد شده هستند. هدف این مقاله، شناسایی گونه های موثر باکتریایی و بررسی میزان تاثیر آن ها بر خواص مکانیکی بتن، به ویژه مقاومت فشاری، به عنوان عامل ترمیم کننده است. نتایج حاکی از آن است که افزودن باکتری Bacillus subtilis با غلظت ۱۰⁸ Cells/ml منجر به افزایش ۲۴/۲۴ درصدی در مقاومت فشاری بتن شده و دوام آن را از طریق فرآیند خودترمیمی باکتریایی به طور چشمگیری بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

خودترمیمی ، بتن زیستی ، ریزترک ، رسوب کربنات کلسیم