بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر ارتقاء سطح دانش فناورانه معلمان در حوزه فناوری های آموزشی (مطالعه موردی: آموزش و پرورش نواحی اهواز)

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر ارتقاء سطح دانش فناورانه معلمان در حوزه فناوری های آموزشی در اداره آموزش و پرورش نواحی اهواز است. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شده است. داده ها از طریق مشاهده های ساختاریافته، تحلیل اسناد آموزشی، و مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از تحلیل های آماری (t، ANOVA، همبستگی پیرسون) و تحلیل مضمون کیفی بررسی شدند. جامعه آماری شامل معلمان شاغل در سه مقطع تحصیلی این ناحیه بود و نمونه گیری به صورت هدفمند و طبقه ای انجام گرفت. نتایج نشان داد که میان آشنایی با هوش مصنوعی، استفاده واقعی از آن و دانش فناورانه معلمان رابطه معناداری وجود ندارد. تنها رابطه معنادار، آن هم ضعیف و منفی، بین نگرش نسبت به فناوری های هوشمند و دانش فناورانه مشاهده شد. یافته ها حاکی از آن است که برای تحقق ارتقاء واقعی شایستگی فناورانه معلمان، صرفا دسترسی به ابزارهای AI کافی نیست؛ بلکه آموزش های تخصصی، تجربه عملی، پشتیبانی سازمانی و تغییر نگرشی ضروری است. بر پایه نتایج، پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت آموزشی و مسیرهای پژوهش های آتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری آموزشی ، دانش فناورانه معلم ، TPACK ، آموزش معلمان