تحلیل رویکردهای روان شناختی به مدیریت خشم و پرخاشگری: مرور شواهد تجربی

خشم و پرخاشگری پدیده های عاطفی و رفتاری پیچیده ای هستند که تاثیر چشمگیری بر سلامت فردی و ایمنی جامعه دارند. این مقاله به صورت نظام مند شواهد تجربی منتشرشده بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ را درباره رویکردهای روان شناختی برای مدیریت خشم و پرخاشگری بررسی می کند و بر درمان شناختی-رفتاری، درمان پذیرش و تعهد، آموزش مدیریت والدین، و دیگر مداخلات روان اجتماعی تمرکز دارد. این مرور یافته های فراتحلیل ها، آزمایش های کنترل شده تصادفی، و مرورهای نظام مند را ترکیب می کند تا اثربخشی این مداخلات را در جمعیت های متنوع، از جمله بزرگسالان، نوجوانان، و افراد دارای ناتوانی های ذهنی، ارزیابی کند. یافته های کلیدی نشان می دهند که مداخلات مبتنی بر درمان شناختی-رفتاری اثربخشی متوسط تا قوی در کاهش خشم و پرخاشگری دارند، در حالی که تکنیک های کاهش دهنده تحریک، مانند ذهن آگاهی و آرام سازی، نتایج قوی در محیط های مختلف نشان داده اند. رویکردهای نوظهوری مانند درمان پذیرش و تعهد نویدبخش هستند اما نیازمند تحقیقات بیشتری برای اثبات اثربخشی هستند. این مرور همچنین شکاف هایی مانند مطالعات محدود درباره رویکردهای روان پویشی و نیاز به مداخلات متناسب با فرهنگ را شناسایی کرده و پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده و عمل بالینی ارائه می دهد.