نسبت شناسی حق مالکیت و حق مربوط به شخصیت؛ از تضاد تا درهم آمیختگی

واقعیت اجتماعی این قابلیت را دارد که منشا تحول تاریخی مفاهیم و قواعد حقوقی باشد. رسانه و نفوذ آن در زندگی اجتماعی افراد یکی از این واقعیات اجتماعی است که نه تنها موجب ایجاد مفاهیم حقوقی جدید مانند حق حریم خصوصی و حق جلوت شده، بلکه مفاهیم و تعاریف حقوقی تثبیت شده را تغییر داده است. یکی از مرزبندی های مهم در حقوق خصوصی تفکیک حقوق مربوط به شخصیت از حقوق مالی است. در نگاه رایج حقوقی، حق مربوط به شخصیت به حقی تعریف می شود که از شخص انسان و نه منافع مادی او حمایت می کند. همچنین حقوقدانان آثار حقوق شخصیت را براساس همین تقابل میان شخصیت و مالکیت تنظیم و بر انتقال ناپذیری حقوق مربوط به شخصیت، اعم از قهری و قراردادی، حکم کرده اند. با پیدایش حقوق مالکیت فکری و پس از آن حق جلوت که بر کاربرد تجاری ویژگی های شخصیتی فرد تاکید دارد، تفکیک میان حقوق مالکیت و حقوق مربوط به شخصیت به چالش کشیده و این دو گونه حق بیش از هر زمان با یکدیگر درآمیخته اند. در نتیجه، تضادی که به طور سنتی میان مالکیت و شخصیت درنظر گرفته می شد، در حقوق مالکیت فکری و حق جلوت، به تعامل و حتی ترکیب منتهی شده است.

کلیدواژه ها:

Personality rights ، Property ، Right of Publicity ، Intellectual property ، alienability. ، حق مربوط به شخصیت ، مالکیت ، حق جلوت ، مالکیت فکری ، قابلیت انتقال