تبیین الگو اثر بخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی در کلان شهرهای منتخب کشور با رویکرد تئوری داده بنیاد

هدف از پژوهش حاضر تبیین الگوی اثربخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی در کلان شهرهای منتخب کشور با رویکرد تئوری داده بنیاد بود. در این راستا به ارائه مبانی نظری و پیشینه تحقیق در زمینه عوامل نهادی، عوامل ساختاری، عوامل محتوایی و عوامل زمینه ای با رویکرد مدیریت اماکن قدیمی ورزشی پرداخته شد. روش تحقیق پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از رویکرد تئوری داده بنیاد است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان حوزه مدیریت ورزشی و مدیران و کارکنان مجموعه های ورزشی باسابقه در کلان شهرهای مختلف کشور بود که تعداد حجم نمونه به روش اشباع نظری و گلوله برفی ۱۰ نفر در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری اطلاعات در مرحله کیفی، مصاحبه نیم ساختاریافته و بحث گروهی بوده است. جهت تحلیل داده های کیفی از روش تحلیل محتوا و نرم افزار MAXQDA استفاده شد. نتایج تحلیل کیفی توسط نرم افزار مکس کیودا نشان داد که مولفه های الگوی اثربخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی در کلان شهرهای منتخب کشور، شامل: ۱- عوامل نهادی، ۲- عوامل ساختاری، ۳- عوامل محتوایی، ۴- عوامل زمینه ای و ۵- مدیریت اماکن قدیمی ورزشی هستند. همچنین جهت این مولفه ها تعداد ۵۴ شاخص به تایید نهایی خبرگان رسید. این پژوهش راهکارهای مناسبی برای اثربخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی پیش روی قرار داده و با اجرای آن می توان اثربخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی را افزایش داده و بر سرعت آن افزود.

کلیدواژه ها:

اثر بخشی ، اماکن قدیمی ورزشی ، تئوری داده بنیاد ، کلان شهرها