شناسایی و تحلیل شاخص های اثرگذار بر فساد در قراردادهای بازیکنان و مربیان لیگ برترفوتبال ایران

هدف از تحقیق حاضر شناسایی عوامل موثر بر فساد در قراردادهای بازیکنان و مربیان لیگ برتر فوتبال ایران بود. روش تحقیق حاضر، کیفی و از نوع تحقیق های اکتشافی بود که از روش پیمایشی برای کسب اطلاعات استفاده شد و از لحاظ هدف نیز جزو پژوهش های کاربردی به شمار می آید. جامعه آماری تحقیق شامل متخصصان و افراد مطلع حوزه صنعت فوتبال، صاحبنظران و اساتید رشته مدیریت ورزشی، مدیران سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال و کمیته داوران فدراسیون فوتبال بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد که با ۱۶ مصاحبه، اشباع نظری حاصل گردید. ابزار پژوهش، مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته بود. یافته های تحقیق نشان داد تعداد ۱۲۶ شناسه اولیه با مجموع فراوانی ۲۸۲ استخراج شد که این عوامل در ۱۶ مفهوم (شناسه محوری) و ۷ مقوله فرعی (شناسه گزینشی) دسته بندی شدند. با توجه به فراوانی مشاهده شده در شناسه های اولیه برای همه سندها، مفهوم ضعف حقوقی با ضریب اهمیت ۸۵، فساد ساختارمند با ضریب اهمیت ۵۱، عدم شایسته سالاری با ضریب اهمیت ۳۸، سوء مدیریت با ضریب اهمیت ۳۳ و بداخلاقی های فردی و اجتماعی با ضریب اهمیت ۲۶ بیشترین ضرایب اهمیت را در میان سایر مفاهیم برخوردار بودند.   با توجه به یافته ها پیشنهاد می شود جهت جلوگیری از فساد اداری و فساد عملیاتی در ارتباط با قراردادهای فوتبال، ابتدا ساختارهای موجود در فوتبال بازبینی و اصلاح شود. همچنین به طور جدی در سیاست های کلان خصوصی سازی مورد توجه قرار گیرد، چراکه با خصوصی شدن فوتبال، سیاست زدگی از این ورزش دور خواهد شد و اصلاح مدیریتی و شایسته سالاری به وجود خواهد آمد. علاوه بر این، در کنار توجه به سیاست های کلان، پیشنهاد می شود فدراسیون، باشگاه ها و سایر سازمان های مرتبط به مقوله آموزش رفتاری جهت جلوگیری از بداخلاقی های فردی و اجتماعی توجه ویژه ای نمایند.

کلیدواژه ها:

تبانی ، ضعف نظارت ، ضعف قوانین ، فساد ، قراردادهای حرفهای