شناسایی عوامل موثر بر توسعه استعدادیابی در ورزش کودکان با رویکرد ورزش تربیتی در ایران

هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل موثر بر توسعه استعدادیابی در ورزش کودکان با رویکرد تحلیل تماتیک بود. پژوهش کیفی حاضر با روش تحلیل تماتیک انجام گرفت و جامعه آماری این تحقیق کلیه اساتید تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های سطح کشور (به طور خاص مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی)، اساتید و متخصصین تعلیم و تربیت، نخبگان ورزش همگانی و تمامی افرادی که در زمینه ورزش تربیتی، همگانی و استعداد یابی فعالیت دارند، بود. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود.از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده گردید. طی مصاحبه با ۱۷ نفر، مصاحبه ها به نقطه اشباع نظری رسید. ۸۸ مفهوم استخراج شده در قالب ۲۲ تم فرعی در فرآیند کدگذاری و ۹ تم اصلی با عنوان «توسعه منابع و امکانات، شرایط اجتماعی، عوامل تبلیغاتی و سرمایه ای، ضعف سیستم های اداری، ضعف های سیستمی، شکوفایی، رقابت پذیری، حمایت مالی و اقتصادی خانواده، حمایت های عاطفی و رفتاری» طبقه بندی شدند. با توجه به اهمیت یافته ها که ترکیبی از عناصر اجتماعی، علمی، فرهنگی و آموزشی و.. است، پیشنهاد می گردد این عناصر در سیاست گذاری های کلان و برنامه های بلندمدت در نهاد های ورزشی و غیرورزشی مرتبط با امر استعدادیابی به عنوان راهبرد های توسعه گرا قلمداد و هر کدام از مفاهیم به عنوان سازکارهای اجرایی در جهت راه حلی مناسب برای ارتقا سطح ورزش در ابعاد ملی و بین المللی مورداستفاده قرار گیرد و باعث ارتقاء جایگاه کشور در نظم نوین جهانی گردد.

کلیدواژه ها:

توسعه ، ورزش کودکان ، ورزش تربیتی ، استعدادیابی ، ورزش قهرمانی