تحلیل رویکرد تصمیم گیری بر اساس الگوی کارنگی در داوران نخبه فوتسال و فوتبال آسیا

هدف از انجام این پژوهش تحلیل رویکرد تصمیم گیری بر اساس الگوی کارنگی در داوران نخبه فوتبال و فوتسال آسیا بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع پیمایشی بوده که به صورت میدانی اجرا شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل داوران نخبه فوتبال و فوتسال آسیا بودند که از بین آنها تعداد ۲۹۲ پاسخ دهنده در پژوهش شرکت کردند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته تصمیم گیری بر پایه مدل کارنگی که روایی آن توسط نظرات اصلاحی ۱۲ تن از متخصصان مدیریت ورزشی و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۸۲/۰ به دست آمد استفاده شد. از شاخص های توصیفی (فراوانی و درصد فراوانی) و آزمون های کلموگروف اسمیرونف، تحلیل واریانس یک طرفه، ضریب همبستگی پیرسون، فریدمن و تحلیل مسیر در نرم افزارهای آماری SPSS نسخه ۱۶ و EQS نسخه ۶.۲ جهت تحلیل داده ها استفاده گردید. نتایج نشان داد بین تصمیم گیری داوران نخبه فوتبال و فوتسال آسیا با سن و سابقه داوری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین تفاوت عملکرد تصمیم گیری بین داوران و کمک داوران فوتبال معنادار بوده به طوریکه کمک داوران فوتبال از میانگین نمرات بالاتری برخوردار هستند. از طرفی دیگر عوامل فردی (۱۲/۱۹=T-Value ، ۸۷/۰=β) و سازمانی (۰۶/۱۷=T-Value ، ۸۳/۰=β) تاثیر مثبت و معناداری بر تصمیم گیری داوران داشتند. همچنین نتایج نشان داد ترتیب اولویت در تصمیم گیری داوران به ترتیب فردی و سازمانی می باشد. لذا پیشنهاد می شود داوران نخبه با عوامل مختلف محیطی و سازمانی پیرامون خود احساس نزدیکی و پیوند قوی داشته باشند، تا با جلب حمایت های آنها بتوانند سطح عملکرد تصمیم گیری فردی و سازمانی را افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

قضاوت ، مسئولیت ، عملکرد ، مسابقه ، قوانین ورزشی