طراحی و برازش الگوی ساختاری تاثیر تلاش عاطفی بر خلاقیت سازمانی با نقش واسطه ای تنش شغلی در کارکنان فدراسیون های ورزشی

هدف کلی پژوهش حاضر طراحی و برازش الگوی ساختاری تاثیر تلاش عاطفی بر خلاقیت سازمانی با نقش واسطه ای تنش شغلی در کارکنان فدراسیون های ورزشی بود. این پژوهش به روش توصیفی- همبستگی در نمونه ای ۳۸۵ نفری از کارکنان فدراسیون های ورزشی انجام شد. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های تلاش عاطفی یانگ و همکاران (۲۰۱۹)، خلاقیت سازمانی آلن کار (۲۰۱۲) و تنش شغلی آکیومی و همکاران (۲۰۱۴) استفاده شده است که پایایی آنها نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ برای پرسشنامه های تلاش عاطفی ۹۲/۰، تنش شغلی ۹۴/۰ و خلاقیت کارکنان ۸۹/۰ به دست آمد؛ همچنین برای روایی صوری و محتوایی پرسش نامه از نظر متخصصان ورزشی و مدیریتی در این زمینه استفاده شد و روایی سازه پرسشنامه با تحلیل عاملی تاییدی مورد تایید قرار گرفت. تحلیل داده ها بوسیله ضریب همبستگی، تحلیل عاملی تاییدی و مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS و لیزرل، انجام شد. نتایج نشان داد که بین مجموعه ابعاد متغیرهای پیش بین و متغیر ملاک یک همبستگی نسبتا قوی وجود دارد(۶۹۳/۰= r). بعلاوه براساس نتایج تحلیل عاملی، کنشگری ظاهری، بر تنش مهاری تاثیر مثبت و بر خلاقیت کارکنان تاثیر منفی می گذارد؛ کنشگری باطنی، بر تنش چالشی و خلاقیت کارکنان اثر مثبت دارد؛ تنش مهاری بر خلاقیت کارکنان تاثیر منفی دارد؛ و در نهایت، متغیر تنش مهاری در رابطه بین کنشگری ظاهری و خلاقیت کارکنان نقش واسطه گری ایفا می کند. اما تاثیر متغیر تنش چالشی بر خلاقیت سازمانی و نیز، نقش واسطه ای این متغیر در رابطه بین کنشگری باطنی و خلاقیت سازمانی معنی دار نبود(۰۵/۰فدراسیون های ورزشی لازم است برای بهبود خلاقیت کارکنان خود ضمن ترویج کنشگری باطنی در بین کارکنان، با انجام اقدامات موثر در کاهش تنش مهاری، تاثیر منفی غیرمستقیم کنشگری ظاهری بر خلاقیت کارکنان را کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

تلاش عاطفی ، خلاقیت سازمانی ، تنش شغلی ، فدراسیون های ورزشی