نقش خودپنداره مثبت در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، پدیده ای چندعاملی است که در آن مولفه های روان شناختی، به ویژه خودپنداره مثبت، نقش بسزایی ایفا می کنند. خودپنداره، ادراک فرد از توانمندی ها، ویژگی ها و ارزشمندی خود است و می تواند زمینه ساز اعتماد به نفس، انگیزش درونی و درگیری فعال در فرآیند یادگیری شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودپنداره مثبت و عملکرد تحصیلی، با روش توصیفی-همبستگی و با استفاده از پرسش نامه استاندارد پیرز-هریس بر روی ۳۰۰ دانش آموز متوسطه انجام گرفت. نتایج نشان داد که میان خودپنداره و نمرات تحصیلی همبستگی معناداری وجود دارد و دانش آموزانی که خودپنداره بالاتری دارند، در دروس مختلف عملکرد بهتری از خود نشان می دهند. همچنین، یافته ها نشان می دهند که خودپنداره مثبت با ارتقاء مهارت های اجتماعی، کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش تاب آوری رابطه دارد. بر این اساس، توجه به مولفه های روان شناختی در برنامه ریزی های آموزشی، به ویژه در سطح مدارس، ضروری به نظر می رسد. تقویت خودپنداره می تواند بستری برای رشد تحصیلی پایدار و پرورش نسلی توانمند و متعهد فراهم آورد. کلمات کلیدی: خودپنداره مثبت، پیشرفت تحصیلی، اعتماد به نفس، انگیزش تحصیلی، روان شناسی تربیتی