تحلیل و بررسی نقش به کارگیری هوش مصنوعی در یادگیری( خود محور ) دانش آموزان

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 159

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE01_2021

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1404

چکیده مقاله:

هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری تحول آفرین، نقش روزافزونی در بهبود فرآیند یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. این فناوری با ارائه راهکارهای هوشمند و مبتنی بر داده، امکان شخصی سازی آموزش را فراهم می سازد و به معلمان کمک می کند تا بهتر بتوانند نیازهای فردی هر دانش آموز را تشخیص دهند و به آن پاسخ دهند. یکی از مهم ترین مزایای هوش مصنوعی در یادگیری، توانایی آن در تطبیق محتوای آموزشی با سطح و سرعت یادگیری هر دانش آموز است. سیستم های هوشمند با تحلیل داده هایی مانند عملکرد تحصیلی، سبک یادگیری و حتی علایق فردی، محتوای آموزشی را به شکلی ارائه می دهند که بیشترین بازدهی را داشته باشد. این رویکرد نه تنها انگیزه دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه از اتلاف زمان روی مفاهیم از قبل آموخته شده یا بسیار دشوار جلوگیری می کند. علاوه بر این، هوش مصنوعی با ارائه ابزارهای ارزیابی پیشرفته، امکان تشخیص سریع نقاط ضعف و قوت دانش آموزان را فراهم می کند. به جای انتظار برای نتایج آزمون های پایان ترم، معلمان و دانش آموزان می توانند از بازخوردهای فوری و تحلیلی استفاده کنند تا مشکلات یادگیری را در همان مراحل اولیه شناسایی و اصلاح کنند. این امر به ویژه در دروسی مانند ریاضی و علوم که نیاز به درک عمیق مفاهیم پایه دارند، بسیار موثر است. هوش مصنوعی همچنین می تواند با استفاده از چت بات ها و دستیاران مجازی، پشتیبانی مستمری برای دانش آموزان فراهم کند. این ابزارها قادرند به سوالات دانش آموزان در هر ساعت از شبانه روز پاسخ دهند و حتی با ارائه مثال ها و تمرین های اضافی، به تثبیت یادگیری کمک کنند. این ویژگی به ویژه برای دانش آموزانی که دسترسی محدود به معلمان خصوصی یا کلاس های تقویتی دارند، بسیار ارزشمند است. با این حال، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش چالش هایی نیز دارد، از جمله نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده های دانش آموزان و وابستگی بیش از حد به فناوری که ممکن است تعاملات انسانی را در فرآیند یادگیری کاهش دهد. بنابراین، برای بهره برداری موثر از این فناوری، لازم است در کنار توسعه ابزارهای هوشمند، زیرساخت های مناسب و سیاست های محافظتی نیز تقویت شوند. در نهایت، هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلمان، بلکه به عنوان یک ابزار کمکی قدرتمند می تواند کیفیت آموزش را ارتقا دهد و فرصت های یادگیری برابرتری را برای همه دانش آموزان، صرف نظر از موقعیت جغرافیایی یا سطح اقتصادی، فراهم کند.

نویسندگان

فرشته هادی زاده

دانش آموخته ی کارشناسی مدیریت آموزشی علوم تربیتی ، دانشگاه شهید باکری ارومیه

پریچهر عربی

آموخته ی کارشناسی حسابداری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب

مهناز پاشانژاد

دانش آموخته ی کارشناسی الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور مرکز میاندوآب

فرزانه جباری

دانش آموخته ی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوکان