کاربرد روانشناسی تربیتی در مدیریت رفتار های کلاسی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 233

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE01_2018

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1404

چکیده مقاله:

روانشناسی تربیتی به عنوان شاخه ای تخصصی از علم روانشناسی، نقش تعیین کننده ای در مدیریت موثر رفتارهای کلاسی ایفا می کند. این حوزه علمی با ارائه چارچوب های نظری و راهکارهای عملی، به معلمان کمک می کند تا با درک عمیق تر از فرآیندهای یادگیری و عوامل موثر بر رفتار دانش آموزان، محیطی مساعد برای یادگیری فراهم نمایند.مبنای نظری این رویکرد بر چند اصل استوار است: نخست آنکه هر رفتار آموزشی قابل مشاهده، اندازه گیری و اصلاح است. دوم اینکه رفتارهای کلاسی تحت تاثیر متقابل عوامل فردی و محیطی شکل می گیرند. سوم اینکه با به کارگیری اصول علمی می توان رفتارهای مطلوب را تقویت و رفتارهای نامناسب را تعدیل کرد.یکی از مهم ترین کاربردهای روانشناسی تربیتی در کلاس درس، طراحی نظام پاداش و تقویت است. بر این اساس، تقویت فوری و متناسب رفتارهای مطلوب، احتمال تکرار آن ها را افزایش می دهد. این تقویت می تواند در قالب تشویق کلامی، نمره، امتیاز یا سایر محرک های معنادار برای دانش آموزان ارائه شود.جنبه دیگر این کاربرد، مدیریت هوشمندانه رفتارهای نامطلوب است. روانشناسی تربیتی به جای روش های تنبیهی سنتی، بر راهبردهای اصلاحی غیرتهدیدآمیز تاکید دارد. از جمله این راهبردها می توان به اصلاح محیط یادگیری، تغییر روش های تدریس، ارائه بازخورد سازنده و آموزش جایگزین های رفتاری اشاره کرد.سومین کاربرد مهم، طراحی محیط یادگیری بر اساس اصول روانشناختی است. این شامل توجه به عوامل فیزیکی (نور، صدا، چیدمان کلاس) و عوامل روانی-اجتماعی (جو کلاس، روابط معلم-دانش آموز، هنجارهای گروهی) می شود. محیطی که از نظر روانشناختی غنی باشد، به پیشگیری از بسیاری مشکلات رفتاری کمک می کند.روانشناسی تربیتی همچنین بر اهمیت تفاوت های فردی در مدیریت کلاس تاکید می ورزد. شناخت سبک های یادگیری، سطح رشد شناختی، نیازهای ویژه و ویژگی های شخصیتی دانش آموزان به معلمان کمک می کند راهبردهای مدیریتی خود را متناسب با شرایط هر دانش آموز تنظیم کنند.در نهایت، این علم به معلمان می آموزد که چگونه مهارت های خودتنظیمی و حل مسئله را در دانش آموزان پرورش دهند. این رویکرد بلندمدت، به جای کنترل بیرونی رفتارها، به تقویت کنترل درونی و خودمدیریتی می پردازد که از پایدارترین نتایج روانشناسی تربیتی در مدیریت کلاس محسوب می شود.

نویسندگان

کوثر غلام پور جیرنده

دانش آموخته ی کارشناسی جغرافیا، دانشگاه زنجان