هوش مصنوعی و خلاقیت در یادگیری

در عصر حاضر، هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از نوآورانه ترین فناوری های قرن بیست و یکم، تاثیرات چشمگیری بر فرآیندهای آموزشی و یادگیری نهاده است. یکی از حوزه های مهم که در پیوند با هوش مصنوعی در حال دگرگونی است، خلاقیت یادگیرندگان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و ظرفیت های هوش مصنوعی در تقویت خلاقیت در یادگیری دانش آموزان و دانشجویان تدوین شده است. با رویکردی کیفی و تحلیل محتوای منابع علمی، تلاش شد تا پیوند میان فناوری های نوین و فرایندهای شناختی یادگیری خلاقانه تبیین شود. یافته ها نشان می دهند که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی از قبیل سامانه های شخصی سازی شده، الگوریتم های تطبیقی، پلتفرم های گفت وگومحور و سیستم های توصیه گر می توانند زمینه ساز پرورش تفکر واگرا، حل مسئله و نوآوری شوند. همچنین، ادغام هوش مصنوعی در محیط های آموزشی مستلزم بازنگری در نقش معلم، طراحی برنامه درسی و چارچوب های ارزشیابی است. این مقاله ضمن پرداختن به نظریه های مرتبط مانند نظریه سازنده گرایی و یادگیری مبتنی بر مسئله، چشم اندازهای روشنی برای آینده آموزش و یادگیری خلاقانه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت ، یادگیری ، فناوری آموزشی ، نوآوری