آینده آموزش: از کلاس های سنتی تا آموزش دیجیتال

تحولات فناورانه در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را دستخوش تغییرات بنیادین کرده اند و آموزش دیجیتال به عنوان یکی از مهم ترین نمودهای این تغییر، نقش فزاینده ای در فرآیند یاددهی-یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی گذار از آموزش سنتی به آموزش دیجیتال و تحلیل پیامدها، چالش ها و ظرفیت های این تحول انجام شده است. روش پژوهش ترکیبی (کیفی و کمی) بوده و داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان (۱۵ نفر) و پرسشنامه محقق ساخته (۳۸۴ نفر) گردآوری شده است. یافته های کیفی حاکی از ضرورت بازطراحی آموزش، چالش های زیرساختی، و نیاز به ارتقاء سواد دیجیتال است. داده های کمی نیز نشان دهنده نگرش مثبت جامعه آموزشی به مدل های ترکیبی، و همبستگی معنادار بین سواد دیجیتال و رضایت از آموزش آنلاین هستند. در مجموع، آموزش آینده نه جایگزینی مطلق دیجیتال به جای کلاس سنتی، بلکه هم افزایی هوشمندانه ای از آموزش حضوری و مجازی خواهد بود. بر این اساس، توسعه زیرساخت، توانمندسازی معلمان و بازنگری برنامه های درسی، از اولویت های ضروری نظام آموزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش دیجیتال ، آموزش سنتی ، یادگیری ترکیبی ، فناوری آموزشی ، سواد دیجیتال ، طراحی آموزشی