بررسی نقش استفاده از هوش مصنوعی بر تنظیم هوش هیجانی و تعاملات درون گروهی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش استفاده از هوش مصنوعی بر تنظیم هوش هیجانی و تعاملات درون گروهی در دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای متنی انجام شد. داده ها از طریق بررسی منابع علمی و مقالات مرتبط با کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش، تنظیم هیجانات، و تعاملات اجتماعی گردآوری و تحلیل شدند. پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش بود که چگونه بهره گیری از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند بر مولفه های مختلف هوش هیجانی (مانند خودآگاهی، خودتنظیمی و همدلی) و نیز بهبود کیفیت روابط و تعاملات دانش آموزان در محیط های یادگیری گروهی تاثیر بگذارد. یافته ها نشان داد استفاده از هوش مصنوعی در محیط های آموزشی موجب افزایش آگاهی هیجانی، بهبود خودتنظیمی، ارتقای همدلی و درک متقابل میان دانش آموزان، و تقویت همکاری و مسئولیت پذیری در تعاملات درون گروهی می شود. همچنین مشخص شد که ابزارهای هوشمند می توانند نقش مکملی در فرآیند تدریس معلمان ایفا کرده و از طریق تحلیل دقیق رفتارهای هیجانی و شناختی، یادگیری فردی و اجتماعی را بهبود دهند. در نتیجه گیری نهایی می توان گفت ادغام هوش مصنوعی در آموزش نه تنها زمینه ساز بهبود عملکرد تحصیلی، بلکه عامل مهمی در رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان است. این دستاوردها می تواند راهگشای توسعه آموزش های هوشمند و انسان محور در مدارس قرن بیست ویکم باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هوش هیجانی ، تعاملات درون گروهی ، یادگیری اجتماعی