بررسی تاثیر فعالیت های گروهی بر توسعه مهارتهای اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان

اهمیت فعالیت های گروهی در پیشرفت درسی دانش آموزان بسیار اساسی و غیرقابل انکار است. این فعالیت ها نه تنها به یادگیری بهتر کمک می کنند، بلکه مهارت های اجتماعی و شخصیتی کودکان را نیز تقویت می کنند. وظیفه اصلی معلم ایجاد زمینه مشارکت، همکاری و همیاری گروهی میان دانش آموزان می باشد. کار او ایجاد رقابت نیست، بلکه ایجاد رفاقت و همکاری و صمیمیت میان آنهاست. فلسفه وجودی تدریس مشارکتی دقیقا به همین سبب است. اگر چه، به خاطر وجود برخی تفاوت های فردی در میان دانش آموزان همچون، ویژگی های هوشی، شخصیتی، زمینه خانوادگی و ... رقابت میان دانش اموزان ایجاد خواهد شد. اما وظیفه ما به عنوان یک معلم حرفه ای، این نیست که به آن دامن بزنیم. بلکه معلم باید تلاش خود را معطوف به این هدف نماید، که دانش آموزان موفقیت خود را منوط به موفقیت دیگران بدانند. یکی از اهداف عالیه نظام رسمی آموزش و پرورش کشور، اجتماعی کردن صحیح کودکان و نوجوانان است، زیرا رشد و تحول اجتماعی در سایه اجتماعی شدن، سازگاری و برقراری ارتباط مطلوب با دیگران میسر است. از بین تمامی سازمانهایی که نقش کلیدی در اجتماعی کردن افراد دارند، «مدرسه» اولین جایگاه رسمی تجربه اجتماعی است و در این زمینه نقش تعیین کننده ای دارد. بر این اساس، هر گونه تلاش در خصوص ایجاد و پرورش «مهارتهای اجتماعی» چه در برنامه رسمی و یا در فعالیتهای فوق برنامه نمی تواند بدون ملاحظه روند رشد دانش آموزان باشد، به ویژه آن که سالهای حساس رشد اجتماعی مقارن با سنین مدرسه، اعم از دوره ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان است. بنابراین مدرسه موظف است فرصتهای مناسب برای «رشد اجتماعی» و افزایش مهارتهای اجتماعی دانش آموزان فراهم کند در غیر این صورت، عدم کسب مهارتهای اجتماعی لازم منجر به بروز مشکلات متنوع رفتاری، خواهد شد (کارتلج و میلبون، ۱۳۷۲).

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان ، همیاری گروهی ، معلم ، فعال ، همکاری ، موفقیت