تاثیر برنامه های آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه: مطالعه ای در تربت جام با توجه به نقش فناوری های نوین آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه های آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه در تربت جام، با توجه به نقش فناوری های نوین آموزشی انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان تربت جام در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. به دلیل محدودیت های موجود، نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و از هر مدرسه یک کلاس به روش تصادفی ساده انتخاب گردید. نهایتا، ۴۰ نفر به دو گروه کنترل و آزمایش (هر کدام ۲۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای برنامه های آموزش ذهن آگاهی شرکت کردند که به صورت گروهی توسط یک درمانگر و پژوهشگر، به همراه کارشناس ارشد روانشناسی آموزش دیده، برگزار شد. گروه کنترل هیچ گونه آموزشی در این مدت دریافت نکردند. برای جمع آوری داده ها از دو پرسش نامه تاب آوری تحصیلی ساموئلز و پرسش نامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان استفاده شد. داده ها با آزمون آماری کوواریانس تجزیه وتحلیل گردیدند. نتایج پژوهش نشان داد که برنامه های آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش را در مقایسه با گروه کنترل افزایش داده است. این یافته ها بیانگر آن است که آموزش ذهن آگاهی، با استفاده از فناوری های نوین آموزشی، می تواند به عنوان یک رویکرد موثر در تقویت تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان معرفی شود و به عنوان یک استراتژی مفید در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، تاب آوری ، ذهن آگاهی