بررسی خوشبینی بر درماندگی آموخته شده دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان میناب براساس نظریه سلیگمن

نظریه درماندگی آموخته شده به افراد می آموزد که ماندن در درماندگی آموخته شده آن ها را به انفعال و بی تحرکی می کشاند. این پژوهش با هدف بررسی خوشبینی بر درماندگی آموخته شده دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان میناب براساس نظریه سلیگمن انجام شد. روش پژوهش از بعد ماهیت توصیفی- همبستگی بود. نمونه آماری آن ۱۲۰ نفر از دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان میناب می باشد بودند که به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شده بودند. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نیلسون (۱۹۸۸) و پرسشنامه خوشبینی تحصیلی اسچننموران و همکاران (۲۰۱۳ ) بود. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد خوشبینی در پیش بینی درماندگی آموخته شده دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان میناب سهم دارد. افراد خوشبین معمولا در مواجهه با چالش ها و مشکلات، به جای احساس درماندگی، به دنبال راه حل ها و فرصت ها می گردند و این نگرش مثبت می تواند به کاهش احتمال تجربه درماندگی آموخته شده کمک کند. بر اساس این نتایج، تمرکز بر خوش بینی دانش آموزان به بهبود درماندگی آموخته شده در آنها منجر شد. تقویت خوشبینی می تواند به افراد کمک کند تا از تجربیات منفی عبور کنند و به سمت زندگی مثبت و معنادار حرکت کنند.

کلیدواژه ها:

خوشبینی ، درماندگی آموخته شده ، دانش آموزان