درونی سازی توان روانی در حرفه معلمی: راهبردی نوین برای ارتقاء کیفیت یاددهی یادگیری

تحول در کیفیت تدریس معلمان مستلزم توجه به منابع درونی و روان شناختی آنان است. یکی از مفاهیم نوین در این حوزه، توان روانی یا سرمایه روان شناختی معلمان است که ترکیبی از امید، خودکارآمدی، تاب آوری و خوش بینی می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش این توان روانی در بهبود فرآیند یاددهی یادگیری طراحی شده است. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که از توان روانی بالاتری برخوردارند، در مدیریت کلاس، ارتباط موثر با دانش آموزان، و نوآوری در تدریس موفق تر عمل می کنند. این نتایج حاکی از آن است که توانمندسازی روان شناختی فرهنگیان می تواند یکی از مهم ترین راهبردها برای ارتقاء کیفیت آموزش در نظام تعلیم و تربیت باشد.واژگان کلیدی:توان روانی، حرفه معلمی، کیفیت آموزش، خودکارآمدی، امید