بازاندیشی در رسالت آموزش و پرورش در جهان متحول امروز: از انتقال دانش تا پرورش زیست پذیری انسانی

نظام های آموزش و پرورش سنتی، عمدتا با هدف انتقال دانسته های از پیش تعیین شده طراحی شده اند؛ در حالی که دنیای امروز به انسان هایی نیاز دارد که نه فقط بدانند، بلکه بتوانند بیندیشند، تصمیم بگیرند، ارتباط برقرار کنند و زیست معناداری برای خود و دیگران رقم بزنند. در چنین شرایطی، آموزش باید از قالب های خشک و محتوامحور خارج شود و به فرایندی انسانی، پویا، اخلاقی و جامعه محور بدل گردد. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی، به بررسی تحولات اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی و فناورانه می پردازد که آموزش و پرورش را وادار به بازنگری در فلسفه، روش و اهداف خود می کند. تمرکز اصلی این مقاله، تبیین ضرورت گذار از آموزش انتقال محور به تربیت مبتنی بر توانمندسازی، مشارکت، تجربه محوری و زندگی محور است؛ به گونه ای که انسان تربیت شده در مدرسه، توان مواجهه با مسائل واقعی و پیچیده زیستن در قرن بیست ویکم را داشته باشد.واژگان کلیدی:تحول آموزشی، زیست پذیری انسانی، یادگیری مشارکتی، آموزش معنا محور، توانمندسازی در مدرسه