بررسی الزام تدریس معلمان بر پایه اصول آموزشی نوین

تحولات گسترده در حوزه های علمی، فناوری و اجتماعی در قرن بیست ویکم، موجب شده نظام های آموزشی سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان امروزی نباشند. در این میان، تدریس بر پایه اصول نوین به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر مطرح شده است؛ رویکردی که آموزش را از شیوه های ایستا، معلم محور و مبتنی بر حافظه، به سوی روش های پویا، یادگیرنده محور و مبتنی بر تفکر انتقادی و خلاقیت سوق می دهد. این شیوه تدریس با تاکید بر یادگیری فعال، استفاده از فناوری های نوین، کار گروهی، حل مسئله، و توجه به تفاوت های فردی، زمینه ساز ارتقاء کیفیت یادگیری و تربیت نسلی توانمند در مواجهه با چالش های پیچیده دنیای معاصر است. بررسی پژوهش های انجام شده حاکی از آن است که به کارگیری اصول نوین در آموزش، باعث افزایش انگیزش تحصیلی، تعامل موثرتر در کلاس درس، تعمیق مفاهیم، و ارتقاء مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان می گردد. از این رو، بازطراحی نظام آموزشی، توانمندسازی حرفه ای معلمان، استفاده هدفمند از فناوری، و ایجاد محیط های یادگیری منعطف و خلاق، از مهم ترین الزامات تحقق این نوع تدریس در مدارس و مراکز آموزشی به شمار می رود. این مقاله با تکیه بر مبانی نظری و شواهد تجربی، به بررسی ابعاد مختلف ضرورت تدریس بر پایه اصول نوین پرداخته و راهکارهایی برای تحقق آن در نظام آموزشی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس نوین ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، تحول آموزشی