مقایسه تحلیلی رویکرد درمانی پارادوکسی با رویکرد رفتاردرمانی دیالکتیک

این مقاله به تحلیل دو رویکرد درمانی می پردازد: درمان برنامه زمانی پارادوکسی و رفتاردرمانی دیالکتیک. درمان برنامه زمانی پارادوکسی یک رویکرد نسبتا جدید می باشد که برروی ساخت یک برنامه زمانی برای انجام فعالیت هایی که بر افراد برای کمک به کنترل نشانه های اختلالشان کمک می کند، توجه می کند. در مقابل، رفتاردرمانی دیالکتیک یک رویکرد تثبیت شده است که با استفاده از ذهن آگاهی، تنظیم هیجان، و رفتارهای بین فردی کارآمد به درمان افراد با اختلالات روانشناختی می پردازد. این مقاله با تحلیل زمینه نظری این دو رویکرد، اهداف و اثربخشی آنها در درمان اختلالات مختلف روانشناختی می پردازد. در نهایت، به این نتیجه رسیده می شود که درمان برنامه زمانی پارادوکسی و رفتاردرمانی دیالکتیک هر دو رویکردهای ارزشمندی هستند که به افراد در دست و پنجه نرم کردن با مشکلات سلامت روانیشان کمک می کند ولی اثربخشی آنها ممکن است به نیازهای خاص و شرایط هر شخص بستگی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مقایسه تحلیلی ، درمان پارادوکسی ، رفتاردرمانی دیالکتیک