بررسی و ارزیابی ارگونومیکی عملکرد پرستاران و تاثیر آن بر اختلالات اسکلتی-عضالنی در بیمارستان های اصفهان

فعالیتها و شرایط کاری پرستاران دارای عوامل بالقوه خطر در جهت افزایش اختلالات عضالنی-اسکلتی در آنان است. این اختلالات باعث عدم حضور در محل کار و کاهش توانایی کاری پرستاران می شود. موضوع این پژوهش ارزیابی ارگونومی در میان پرستاران بیمارستان هاست. محیط کار این افراد بیمارستان ها هستند. هر بیمارستان دارای ایستگاه پرستاری، بخش ها، اتاق بیماران، اتاق عمل، رادیولوژی، خدمات مانند آشپزخانه و بخش اداری است. کلیه کارکنان این قسمت ها ساعاتی طوالنی از روز و شب را در محل خود می گذرانند که اگر محل کار آنها و تجهیزات و وسایل مورد نیاز آنها به گونه ای مناسب و استاندارد طراحی شده باشد با ایمنی بیشتر، کمترین آسیب شغلی، کارایی بهتر و حتی روحیه مناسبتر به وظایف خود عمل می کنند. این پژوهش به روش توصیفی پیمایشی و با استفاده از آزمون آماری بر روی جامعه پرستاران چند بیمارستان اصفهان انجام گرفته است. ابزار مورد استفاده پرسشنامه استاندارد نوردیک است که برای ۵ نفر از پرستاران این بیمارستان ها که از دردهای عضالنی-اسکلتی شکایت داشتند، به کار برده شده و با توجه به برخی کمبودها مانند تجهیزات مناسب، آموزش کافی، دستورالعمل های ایمنی و بهداشتی لازم و مواردی از این قبیل، نیاز به کنترلهای موثر مهندسی و مدیریتی، آموزش های کاربردی جهت برطرف کردن و همچنین پیشگیری نمودن از پیشرفت اختلالات عضالنی-اسکلتی در میان کارمندان و پرستاران می باشد. تکرار پوزشرهای غلط در طول مدت زمان کاری، خستگی و در نهایت خطرات جبران ناپذیری برای پرستاران و کارکنان بیمارستانی به همراه خواهد داشت. این آسیب ها جسمی، روحی و اجتماعی هستند. خوشبختانه این مشکلات به صورت عینی قابل تشخیص و اصلاح خواهد بود. هدف بررسی اختلالات عضالنی-اسکلتی پرستاران و کارمندان بیمارستانی با استفاده از پرسشنامه و بررسی پراکندگی این اختلالات و عوارض آنها در بین پرستاران بخش های مختلف با مسئولیت ها و فعالیت های خاص یا مشترک بین آنان بوده است.

کلیدواژه ها:

اختلالات عضالنی - اسکلتی ، ارزیابی ارگونومیکی ، پرستاران