چگونه توانستم مشکل نارسانویسی دانش آموزم، دانش آموز پایه ششم را رفع کنم

این اقدام پژوهی با هدف شناسایی و رفع مشکل نارسانویسی در "دانش آموزم"، دانش آموز پایه ششم دبستان شهید حری شهرستان نجف آباد، در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. پس از مشاهده ی علائمی همچون دست خط ناخوانا، کندنویسی و بی نظمی نوشتاری، بررسی های اولیه ای شامل تحلیل مهارت های حرکتی، گفت وگو با خانواده، بررسی تمرین های نوشتاری و مصاحبه ی مستقیم با دانش آموز انجام گرفت. نتایج اولیه نشان داد که عواملی نظیر ضعف در مهارت های حرکتی ظریف، بی حوصلگی هنگام نوشتن و نبود انگیزه در بهبود نوشتار، از مهم ترین علل نارسانویسی او بودند.در پاسخ به این مشکل، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی و انگیزشی شامل تمرین های تقویت عضلات دست، استفاده از الگوهای نوشتاری، فعالیت های نوشتن خلاقانه متناسب با علایق دانش آموز، و ارائه بازخوردهای مثبت به کار گرفته شد. اجرای مستمر این راهکارها منجر به بهبود محسوس در کیفیت، خوانایی و سرعت نوشتار دانش آموزم شد و اعتماد به نفس او در فعالیت های نوشتاری به طور چشمگیری افزایش یافت.این پژوهش نشان می دهد که با طراحی مداخله های مبتنی بر نیاز و اجرای هدفمند آن ها، می توان مشکلات نوشتاری دانش آموزان را کاهش داد و مسیر پیشرفت تحصیلی آن ها را هموار ساخت.کلیدواژه ها: اقدام پژوهی، نارسانویسی، مهارت های نوشتاری، انگیزش تحصیلی، مهارت های حرکتی ظریف، بازخورد مثبت، نوشتن خلاق.