بررسی نقش هوش هیجانی، حمایت والدین و سبک تدریس معلمان در عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 147

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE01_1955

تاریخ نمایه سازی: 20 خرداد 1404

چکیده مقاله:

در سال های اخیر، پژوهش های متعددی به بررسی عوامل موثر بر عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته اند که هوش هیجانی، حمایت والدین و سبک تدریس معلمان به عنوان سه متغیر کلیدی مطرح شده اند. این عوامل در تعامل با یکدیگر می توانند نقش بسیار مهمی در بهبود کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش و توسعه مهارت های اجتماعی کودکان ایفا کنند. هوش هیجانی، به عنوان توانایی درک و مدیریت هیجانات فردی و اجتماعی، موجب افزایش توانمندی های هیجانی و رفتاری دانش آموزان شده و از طریق بهبود خودتنظیمی و همدلی، زمینه ساز موفقیت تحصیلی و تعاملات مثبت اجتماعی می گردد. از سوی دیگر، حمایت والدین که شامل حمایت عاطفی، تحصیلی و نظارتی است، نقش بی بدیلی در ایجاد امنیت روانی، تقویت انگیزش و ارتقای مهارت های ارتباطی کودکان دارد. خانواده، به عنوان نخستین نهاد اجتماعی، با فراهم کردن محیطی حمایت گر و پشتیبان، زمینه رشد و شکوفایی توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموز را فراهم می آورد. همچنین، سبک تدریس معلمان که می تواند از سنتی تا تعاملی و سازنده گرا متغیر باشد، تاثیر قابل توجهی بر انگیزش دانش آموزان، خودپنداره تحصیلی و رفتارهای اجتماعی آنان دارد. معلمان با به کارگیری روش های تدریس فعال و توجه به نیازهای هیجانی و اجتماعی دانش آموزان، نقش مهمی در ایجاد فضای آموزشی مثبت و حمایت گر ایفا می کنند. این پژوهش با بررسی ادبیات موجود و تحلیل نظریات مختلف روان شناسی و آموزش، به تبیین نقش ترکیبی این سه عامل در رشد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان پرداخته و اهمیت توجه همزمان به آنها را برای دستیابی به نتایج مطلوب آموزشی و تربیتی تاکید می کند. یافته ها نشان می دهد که آموزش مهارت های هوش هیجانی، تعامل مستمر و مثبت والدین با فرزندان و بکارگیری سبک های تدریس انعطاف پذیر و دانش آموز محور، می تواند به شکل چشمگیری کیفیت یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان را ارتقا دهد. بنابراین، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی و مربیان، با طراحی برنامه های جامع آموزشی و پرورشی، بسترهای لازم برای توسعه این مهارت ها را فراهم کنند و همکاری خانواده و مدرسه را در راستای حمایت از دانش آموزان افزایش دهند. این رویکرد چندبعدی می تواند به شکل موثری در تربیت نسلی توانمند، مسئولیت پذیر و اجتماعی موثر نقش ایفا کند.

نویسندگان

الهام یحیی پور

کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه آزاد فیروزکوه

آمنه گنجی

کارشناسی دینی وعربی دانشگاه تربیت دبیر تهران

صغری محمدهاشمی

کارشناسی حسابداری دانشگاه آزاد فیروزکوه

ناهید قربان عسگری

کارشناسی علوم تربیتی گرایش مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد دماوند