بررسی سبک فرزند پروری والدین با تکانش گری دانش آموزان

نقش نظام خانواده بر شکل گیری شخصیت و سلامت روان فرزندان غیرقابل انکار است. از جمله عوامل موثر بر روند رشد کودک، نوع و شیوه ی تربیتی یا به اصطلاح سبک فرزندپروری والدین است. برخی از این روش های نامناسب فرزندپروی و استفاده ی نامناسب از تنبیه و تشویق، موجب تقویت خشم و پرخاشگری در فرزندان می شوند. پرخاشگری که در میان کودکان و نوجوانان یکی از مشکلات رایج سلامت ذهنی است، عبارت است از هر رفتاری که به قصد ایراد آسیب فیزیکی یا روانی به شخص یا دارایی او صورت می گیرد. با توجه به اینکه پرخاشگری عامل خطرزای مهمی در بروز انواع مشکلات و اختلالات است، مستلزم مداخلات اساسی می باشد. نحوه ارتباط والدین با فرزندان با سبک فرزندپروری آنان ارتباط دارد.سبکهای فرزندپروری نقش مهمی در شکل گیری شخصیت بهنجار و نابهنجار در کودکان داشته و در صورت بکار گیری سبکهای ناکارآمد در تربیت کودکان می تواند منجر به پیامدهای منفی متعددی از جمله مشکلات رفتاری در آنان گردد.سبک فرزند پروری مجموعه ای از نگرشهای والدین نسبت به کودکان است که منجر به ایجاد جو هیجانی میشود که در آن جو رفتارهای والدین بروز می نماید. این رفتارها هم دربرگیرنده رفتارهای مشخص(رفتارهایی که در جهت هدف والدین است) که از طریق آن رفتارها، والدین به وظایف والدینی شان عمل می کننند و رفتارهای غیر مرتبط با هدف های والدینی است که شامل ژستها، تغییر در تن صدا یا بیان هیجانهای غیر ارادی می باشد. در واقع فرزند پروری فعالیتی پیچیده و دربرگیرنده رفتارهای خاصی است که کودک را تحت تاثیر قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزند پروری والدین ، تکانش گری دانش آموزان ، نظام خانواده ، شخصیت