نقش تدریس تعاملی و مشارکتی در رشد تفکر خلاق دانش آموزان و ارتباط آن با عملکرد تحصیلی

هدف این پژوهش بررسی نقش تدریس تعاملی و مشارکتی در توسعه تفکر خلاق دانش آموزان و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی آنان است. با مرور ادبیات و پژوهش های مرتبط، نشان داده می شود که روش های تدریس مبتنی بر تعامل و مشارکت نه تنها باعث تقویت خلاقیت می شوند بلکه موجب بهبود عملکرد تحصیلی از طریق ارتقاء انگیزه، اعتماد به نفس و خودتنظیمی یادگیری می گردند. یافته ها حاکی از آن است که طراحی محیط های آموزشی باز و تعاملی می تواند بستری مناسب برای پرورش مهارت های شناختی سطح بالا فراهم کند.

کلیدواژه ها:

: تدریس تعاملی ، یادگیری مشارکتی ، تفکر خلاق ، عملکرد تحصیلی ، نوآوری آموزشی