تاثیر مداخلات مبتنی بر نظریه شناخت اجتماعی بر رشد مهارت های خودتنظیمی و تعاملات اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی

در سال های اخیر، اهمیت مهارت های روانی و اجتماعی در پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان دوره ابتدایی به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته است. یکی از رویکردهای موثر در تقویت این مهارت ها، نظریه شناخت اجتماعی است که بر اساس آن، یادگیری افراد از طریق مشاهده رفتارهای مدل ها و تاثیر عوامل محیطی بر رفتارهای آنان شکل می گیرد. نظریه شناخت اجتماعی با تاکید بر فرآیندهای شناختی مانند توجه، حفظ، بازسازی و انگیزش، امکان ارتقای مهارت های خودتنظیمی و تعاملات اجتماعی را در دانش آموزان فراهم می آورد.هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر مداخلات آموزشی طراحی شده بر اساس نظریه شناخت اجتماعی بر رشد مهارت های خودتنظیمی و تعاملات اجتماعی در دانش آموزان پایه های ابتدایی است. این مداخلات شامل تمرین هایی برای بهبود کنترل هیجانات، مدیریت رفتارهای شخصی، تقویت تمرکز و توجه، و همچنین آموزش مهارت های ارتباطی و همکاری در محیط مدرسه بود. نمونه پژوهش شامل گروهی از دانش آموزان ابتدایی بود که در طول یک دوره آموزشی مشخص تحت آموزش قرار گرفتند و سپس نتایج پیش و پس آزمون برای سنجش اثرگذاری مداخلات مورد تحلیل قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از مداخلات مبتنی بر نظریه شناخت اجتماعی به طور معناداری باعث افزایش مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان شد. دانش آموزان توانستند هیجانات خود را بهتر کنترل کرده، رفتارهای نامناسب را کاهش داده و در موقعیت های مختلف تحصیلی و اجتماعی عملکرد بهتری داشته باشند. همچنین، مهارت های تعاملات اجتماعی شامل برقراری ارتباط موثر، کار گروهی، همدلی و حل تعارض نیز به طور قابل توجهی بهبود یافت. این نتایج اهمیت توجه به نقش آموزش مهارت های روانی-اجتماعی در برنامه های درسی مدارس ابتدایی را نشان می دهد و پیشنهاد می کند که مربیان و معلمان برای ارتقای عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان، برنامه های آموزشی خود را بر پایه مفاهیم نظریه شناخت اجتماعی طراحی و اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

نظریه شناخت اجتماعی ، مهارت های خودتنظیمی ، تعاملات اجتماعی ، مداخلات آموزشی ، رشد روانی-اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی