نقش مولفه های فرهنگی در آموزش ابتدایی: از سنت های بومی تا نوآوری های آموزشی

این مقاله به بررسی نقش مولفه های فرهنگی در آموزش ابتدایی می پردازد و به تحلیل تاثیر سنت های بومی و نوآوری های آموزشی در فرایند یادگیری و تدریس می پردازد. فرهنگ به عنوان یک عامل کلیدی در شکل دهی به روش های آموزشی و تربیتی، نه تنها انتقال دانش را تحت تاثیر قرار می دهد، بلکه در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان نیز نقشی بنیادین دارد.در این پژوهش، ابتدا مفهوم آموزش مبتنی بر فرهنگ و تاثیر سنت های بومی در شیوه های تدریس مورد بررسی قرار می گیرد. روش های آموزش سنتی که در جوامع محلی نهادینه شده اند، غالبا بر تعاملات اجتماعی، آموزش تجربی و انتقال شفاهی دانش مبتنی اند. سپس، با توجه به تحولات علمی و فناوری در عرصه آموزش، نقش نوآوری های نوین از جمله فناوری های دیجیتال، روش های یادگیری فعال و رویکردهای بین رشته ای در بهبود کیفیت آموزش ابتدایی تحلیل می شود.هدف این مقاله، ارائه الگویی تلفیقی از آموزش مبتنی بر فرهنگ است که بتواند مزایای سنت های بومی را حفظ کند و هم زمان، با بهره گیری از نوآوری های آموزشی، موجب ارتقای کیفی فرایند یادگیری گردد. با این رویکرد، می توان نظام آموزشی را به گونه ای تنظیم کرد که علاوه بر تقویت هویت فرهنگی دانش آموزان، آن ها را برای مواجهه با چالش های دنیای مدرن آماده سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، فرهنگ ، شیوه های تدریس ، نوآوری آموزشی ، قصه گویی