الگوی مدیریت اعتماد سازمانی

در این پژوهش، هدف اصلی بررسی اعتماد سازمانی در یک سازمان دولتی می باشد، این پژوهش به بررسی مفاهیم و پیامدهای مدیریت اعتماد سازمانی پرداخته و تاثیر آن بر رفتارها و نگرش های فردی و سازمانی را تحلیل می کند. نتایج تحقیق نشان می دهد که مدیریت اعتماد شامل سه بعد اصلی است: مدیریت اعتماد عمودی (نگرانی مدیران نسبت به مشکلات دیگران و عدم زورگویی)، مدیریت اعتماد افقی (عدم وجود ارتباطات فریبکارانه و توجه به آسایش همکاران) و مدیریت اعتماد نهادی (توجه به رفاه کارکنان و منافع جامعه). پیامدهای این مدیریت به سه دسته فردی، سازمانی و اجتماعی تقسیم می شوند و تاثیرات قابل توجهی بر کنش ها و تعاملات در محیط کار دارند. عوامل فردی و سازمانی، از جمله روحیه همکاری، عدم ادراک تبعیض و سبک رهبری، به عنوان عوامل تاثیرگذار بر مدیریت اعتماد شناسایی شده اند. همچنین، فرهنگ سازمانی و شرایط محیطی نیز نقش مهمی در تقویت یا تضعیف اعتماد سازمانی ایفا می کنند.راهبردهای پیشنهادی برای بهبود مدیریت اعتماد شامل آگاه سازی مدیران، آموزش سبک های مدیریت و توسعه مهارت های ارتباطی و اجتماعی است. این اقدامات می توانند به بهبود محیط کار، ارتقای کارایی و افزایش همکاری در سازمان کمک کنند. در نهایت، پیشنهاداتی برای پژوهش های آینده ارائه شده است که شامل بررسی ابعاد مختلف مدیریت اعتماد سازمانی و مقایسه آن در حوزه های مختلف می باشد. این پژوهش باعث ارتقای مدیریت اعتماد سازمانی در این سازمان و ارائه راهکارهای نوآورانه و عوامل محیطی موثر می شود و بر روی رویکرد کیفی و بررسی جامع عوامل محیطی موثر تاکید دارد تا اعتماد درون سازمانی را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

اعتماد سازمانی ، تعاملات سازمانی ، اعتماد نهادی