استفاده از تلفن همراه و فرسودگی تحصیلی در میان دانشجویان رشته های پرستاری و مامایی: یک مرور نظام مند

هدف از پژوهش حاضر، مرور نظام مند مطالعات انجام شده پیرامون رابطه بین استفاده از تلفن همراه و فرسودگی تحصیلی در میان دانشجویان، به ویژه دانشجویان رشته های پرستاری و مامایی، طی سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بود. با توجه به گسترش روزافزون استفاده از تلفن همراه در نسل جوان و بروز پیامدهای روانی، شناختی و آموزشی، بررسی اثرات این پدیده بر فرسودگی تحصیلی، به ویژه در رشته های حساس و پرتنش مانند پرستاری و مامایی، ضرورتی دوچندان یافته است. برای انجام این مرور نظام مند، پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی از جمله PubMed، ScienceDirect، Scopus، SID و Magiran مورد جست وجو قرار گرفت. پس از غربالگری اولیه و بررسی معیارهای ورود و خروج، در مجموع ۲۱ مقاله واجد شرایط تحلیل نهایی شدند. یافته ها نشان داد که بین استفاده بیش ازحد یا وابستگی به تلفن همراه با مولفه های فرسودگی تحصیلی از جمله خستگی هیجانی، کاهش اثربخشی تحصیلی و بی علاقگی تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. این رابطه در دانشجویان پرستاری و مامایی با شدت بیشتری گزارش شده است که می تواند به دلیل ماهیت استرس زای محیط های بالینی و الزامات حرفه ای خاص این رشته ها باشد. همچنین متغیرهایی مانند خودنظم بخشی، کیفیت خواب، تنظیم هیجان و حمایت اجتماعی به عنوان عوامل میانجی یا تعدیل گر در این رابطه معرفی شده اند. این مرور نشان می دهد که استفاده غیرهدفمند و مفرط از تلفن همراه می تواند یکی از عوامل موثر بر فرسودگی تحصیلی در میان دانشجویان، به ویژه دانشجویان پرستاری و مامایی باشد و لزوم طراحی مداخلات پیشگیرانه و آموزش های سلامت روان را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

استفاده از تلفن همراه ، سلامت روان ، اضطراب ، فرسودگی تحصیلی ، خودکنترلی